rĕd-ŏlĕo — Lewis & Short
rĕd-ŏlĕo, ŭi, ēre, v. a. and n.,
vinum redolens,smelling of wine, Cic. Phil. 2, 25, 63:
unguenta,Plin. 11, 18, 19, § 61:
thymum,Quint. 12, 10, 25:
illa tuas redolent medicamina mensas,Ov. R. Am. 355; id. A. A. 3, 213:
foetorem acoremve,Col. 12, 18, 3:
delicias,Mart. 14, 59.—
orationes redolentes antiquitatem,Cic. Brut. 21, 82:
doctrinam exercitationemque paene puerilem,id. de Or. 2, 25, 109:
servitutem paternam,Val. Max. 6, 2, 8 fin.:
nihil,Cic. Cael. 20, 47. —
quod fracta magis redolere videntur Omnia,Lucr. 4, 696; so Ov. M. 4, 393:
in patulis redolentia mala canistris,id. ib. 8, 675 al.—With gen.:
fila Tarentini redolentia porri edisti,Mart. 13, 18, 1. — With abl.:
redolent thymo fragrantia mella,Verg. G. 4, 169; id. A. 1, 436:
mella thymi redolentia flore,Ov. M. 15, 80; Val. Fl. 4, 15; Val. Max. 1, 6 fin.—
mihi quidem ex illius orationibus redolere ipsae Athenae videntur,Cic. Brut. 82, 285; id. Sest. 10, 24 Orell. N. cr.: praefectus urbis, cui nescio quid redoluerat, a conventu se abstinuit, who had got scent of something, Capitol. Gord. II.