rĕ-gusto — Lewis & Short
rĕ-gusto, āvi, ātum, 1, v. a.,
I to taste again or repeatedly (very rare).
I Lit.:
bilem suam regustantes,Sen. Prov. 3, 13:
regustatum digito terebrare salinum,i. e. licked out, Pers. 5, 138.—
II Trop.:
illam (laudationem Lollii) legi, volo tamen regustare,i. e. to read again, Cic. Att. 13, 48, 2:
crebro regusto litteras,id. ib. 13, 13, 3: ille Latinus a)ttikismo\s ex intervallo regustandus, id. ib. 4, 17, 1.