rĕ-pello — Lewis & Short
rĕ-pello, reppuli (less correctly repuli), rĕpulsum, 3, v. a.,
eum ego meis Dictis malis his foribus atque hac reppuli, rejeci hominem,Plaut. Bacch. 4, 3, 19:
aliquem foribus,Hor. S. 2, 7, 90:
foribus tam saepe repulsus,Ov. Am. 3, 11, 9:
homines inermos armis,Cic. Caecin. 12, 33:
adversarius, qui sit et feriendus et repellendus,id. de Or. 2, 17, 72:
aliquem ab hoc templo,id. Phil. 14, 3, 8:
homines a templi aditu,id. Dom. 21, 54:
Sabinos a moenibus urbis,id. Rep. 2, 20, 36:
hostes a ponte,Caes. B. C. 1, 16;
ab castris,id. ib. 1, 75:
a citeriore ripā,Front. Strat. 1, 4, 10:
aliquem inde,Cic. de Or. 3, 17, 63:
hostes in silvas,Caes. B. G. 3, 28 fin.:
in oppidum,id. ib. 3, 22 fin.; id. B. C. 2, 14 fin.— Absol.:
nostri acriter in eos impetu facto, repulerunt,Caes. B. G. 5, 17. —Of impersonal objects (mostly poet.):
reppulit mihi manum,Plaut. Cas. 5, 2, 14; cf. Plin. 7, 16, 15, § 72:
telum aere repulsum,repelled, Verg. A. 2, 545:
mensas,to push back, Ov. M. 6, 661; cf.
aras,id. ib. 9, 164:
repagula,to shove back, id. ib. 2, 157:
tellurem mediā undā,crowds back, id. ib. 15, 292:
navem a terrā, Auct. B. Alex. 20: serpentes,Amm. 14, 2, 5. — Poet., of the apparent pushing back or away of the starting-point, in flying up or sailing away:
Oceani spretos pede reppulit amnes,Verg. G. 4, 233; cf.:
cum subito juvenis, pedibus tellure repulsā, Arduus in nubes abiit,spurning the ground, Ov. M. 4, 710:
impressā tellurem reppulit hastā,id. ib. 2, 786;
6, 512: aera repulsa,i. e. cymbals struck together, Tib. 1, 3, 24; 1, 8, 22; cf.:
aera Aere repulsa,Ov. M. 3, 533.—
repelli oratorem a gubernaculis civitatum,Cic. de Or. 1, 11, 46:
aliquem a consulatu,id. Cat. 1, 10, 27:
ab hoc conatu,id. Or. 11, 36:
a cognitione legum,id. Balb. 14, 32:
ab impediendo ac laedendo,Q. Cic. Petit. Cons. 14, 55:
ab hac spe repulsi Nervii,Caes. B. G. 5, 42:
repulsum ab amicitiā,Sall. J. 102, 13:
fracti bello fatisque repulsi,Verg. A. 2, 13:
repulsus ille veritatis viribus,Phaedr. 1, 1, 9:
hinc quoque repulsus,Nep. Lys. 3:
per colloquia repulsus a Lepido,Vell. 2, 63, 1. —
Of suitors for office,Cic. Planc. 21, 51:
haud repulsus abibis,Sall. J. 110, 8; Liv. 39, 32. —
Of lovers: saepe roges aliquid, saepe repulsus eas,Prop. 2, 4, 2 (12):
proci repulsi,Ov. M. 13, 735:
aliquam ad meretricium quaestum,to drive, Plaut. Cist. 1, 1, 43.—
Of abstract objects: dolorem a se repellere,Cic. Fin. 1, 9, 30:
furores Clodii a cervicibus vestris,id. Mil. 28, 77:
illius alterum consulatum a re publicā,id. Att. 7, 18, 2:
quod tamen a verā longe ratione repulsum'st,removed, Lucr. 1, 880; cf. id. 2, 645; 5, 406:
tegimenta ad defendendos ictus ac repellendos,Caes. B. C. 2, 9; 6, 767: cute ictus, Ov. M. 3, 64:
pericula,Cic. Mur. 14, 30; Caes. B. C. 1, 79, 2:
vim (opp. inferre),Cic. Mil. 19, 51:
crimen (with transferre),Quint. 4, 2, 26:
temptamina,Ov. M. 7, 735:
facinus,id. ib. 15, 777:
fraudem,id. A. A. 3, 491:
verba,id. P. 4, 1, 19:
ver hiemem repellit,id. M. 10, 165:
conubia nostra,to reject, disdain, Verg. A. 4, 214 amorem, Ov. Am. 1, 8, 76:
preces,id. M. 14, 377:
diadema,to refuse, reject, Vell. 2, 56, 4; Suet. Caes. 79; cf.
dictaturam,Vell. 2, 89, 5:
ut contumelia repellatur,be discarded, Cic. Off. 1, 37, 137.— Hence, rĕpulsus, a, um, P. a., removed, remote; once in Cato: ecquis incultior, religiosior, desertior, publicis negotiis repulsior, Cato ap. Fest. p. 286, and ap. Paul. ex Fest. p. 287 Müll.