rĕ-quīro — Lewis & Short
rĕ-quīro, sīvi or sii, sītum, 3, v. a.quaero,
ego illam requiram jam, ubi ubi est,id. Ep. 3, 4, 56; so,
aliquem,id. As. 2, 2, 1; id. Capt. 3, 1, 13; id. Bacch. 3, 5, 2; id. Pers. 4, 6, 14; Ter. Ad. 3, 4, 65; id. Phorm. 2, 1, 79; 5, 6, 41; Caes. B. C. 2, 35; Cic. Rep. 1, 28, 44; Sall. C. 40, 1: legatos Allobrogum, Greg. M. in Job, 31, 54; Amm. 23, 6 al.; cf.:
juvenem oculisque animoque,Ov. M. 4, 129:
oculis terram,Curt. 4, 7, 11:
cerva requisita,Gell. 15, 22, 6:
libros,Cic. Fin. 3, 3, 10; cf.:
scripta SCtis abolita,Suet. Calig. 16:
extractum anulum,id. Tib. 73:
membra omnia,Quint. 11, 2, 13:
artus, ossa,Ov. M. 2, 336:
portus Velinos,Verg. A. 6, 366:
cibos,Col. 8, 8, 1:
vinum generosum et lene,Hor. Ep. 1, 15, 18:
animi neque admirantur neque requirunt rationes earum rerum, quas semper vident,Cic. N. D. 2, 38, 96:
causam tam facilis eventus,Front. Strat. 3, 1, 2; cf.
causam,Ov. M. 10, 388:
vera,Lucr. 1, 640:
tua facta,Ov. H. 6, 31:
mea facta,id. M 13, 211:
quaedam requisita se occultant, et eadem forte succurrunt,Quint. 11, 2, 7; cf. id. 8, prooem. § 30 Zumpt N. cr.; id. 5, 10, 121:
quod si quis parum credat, apud ipsum (Lucilium) in nono requirat,id. 1, 7, 19.—With dependent clause:
requireres, rogitares, quis esset, aut unde esset, etc.,Plaut. Merc. 3, 4, 48:
(bestiae) ut requirant atque appetant, ad quas se applicent ejusdem generis animantes,Cic. Lael. 21, 81:
illud quoque requisivi, quā ratione, etc.,id. Quint. 29, 88; cf. id. N. D. 1, 22, 60:
requirunt, num aliquid, etc.,Quint. 12, 9, 17:
forsitan et, Priami fuerint quae fata, requiras,Verg. A. 2, 506:
cum requisisset ubinam esset,Nep. Att. 10, 4:
secum, cur sit bis rapta, requirit,Ov. M. 15, 233.— Impers. pass.:
requiretur fortasse nunc, quemadmodem, etc.,Cic. Imp. Pomp. 9, 22. —Absol.:
videmusne, ut pueri ... pulsi requirant et aliquid scire se gaudeant?Cic. Fin. 5, 18, 48:
subito res vetustas reddere se et offerre, nec tantum requirentibus, sed etiam sponte interim,Quint. 11, 2, 5:
pande requirenti nomen terraeque tuumque,Ov. M. 4, 679. —
ex quibus requiram, quonam modo latuerint aut ubi, etc.,Cic. Cael. 28, 67:
si quis requirit cur Romae non sim,id. Att. 12, 40, 3; cf.:
saepe ex me requiris, cur, etc.,Tac. Or. 1:
quoniam nihil ex te hi requirunt,Cic. Rep. 2, 38, 64; Quint. 1, 6, 31:
facilia sunt ea, quae a me de Vatinio requiris,Cic. Fam. 1, 9, 19; cf.:
ut id a me neve in hoc reo neve in aliis requiras,id. ib. 1, 9, 19:
illud mihi numquam in mentem venit a te requirere,id. Ac. 1, 1, 5:
aliquid de antiquitate ab aliquo,Nep. Att. 20, 2. —
omnes hoc loco cives Romani vestram severitatem desiderant, vestram fidem implorant, vestrum auxilium requirunt,Cic. Verr. 2, 5, 67, § 172:
qui beatus est, non intellego, quid requirat, ut sit beatior,id. Tusc. 5, 8, 23:
habuit, non habet: desiderat, requirit, indiget,id. ib. 1, 36, 87: isto bono utare, dum assit;
cum absit, ne requiras: nisi forte adulescentes pueritiam, paulum aetate progressi adulescentiam debent requirere,id. Sen. 10, 33; id. Fin. 1, 18, 61:
magnam res diligentiam requirebat,Caes. B. G. 6, 34:
non ex liberis populis reges requiri,Cic. Rep. 1, 32, 48:
mala causa est quae requirit misericordiam, Publ. Syr. v. 312 Rib.: divitias,Tib. 1, 1, 41.—
in hoc bello Asiatico virtutes animi magnae et multae requiruntur,Cic. Imp. Pomp. 22, 64:
haec in altercatione,Quint. 6, 3, 46:
aliquae orationes ad cognoscendam litium rationem requiruntur,id. 10, 1, 23; Col. 1, 7, 1.—
qui (oculi) quocumque inciderunt, veterem consuetudinem fori et pristinum morem judiciorum requirunt,Cic. Mil. 1, 1:
libertatem meam,id. Planc. 38, 93:
et pacis ornamenta et subsidia belli,id. Imp. Pomp. 2, 6: unum i(storiko/n, id. Att. 6, 1, 8:
Caesaris in se indulgentiam,Caes. B. G. 7, 63:
quae nonnumquam requirimus,Cic. Mur. 29, 61:
aliquid,Quint. 2, 10, 15:
multos, Quos quondam vidi,Ov. M. 7, 515:
vereor, ne desideres officium meum ... sed tamen vereor, ne litterarum a me officium requiras,Cic. Fam. 6, 6, 1:
in quo equidem majorum nostrorum saepe requiro prudentiam,id. Par. 1, 1, 7.— Hence, rĕquīsītum, i, n., P. a., as subst. (acc. to II.), a want, need, requirement (rare): ad requisita naturae, i. e. to the calls, Sall. Fragm. ap. Quint. 8, 6, 59 (Hist. 1, 54 Dietsch); Spart. Car. 6.