rĕ-torrĭdus — Lewis & Short
rĕ-torrĭdus, a, um, adj.,
I parched up, burned up, dried up (mostly post-Aug.; not in Cic.).
I Lit.:
rami platani,Sen. Ep. 12, 2; 86, 18:
manus Mucii,id. ib. 66, 51:
retorrida et muscosa prata,Varr. R. R. 1, 9, 5:
plantae,Col. 3, 12, 2:
frons,id. 11, 2, 87:
fructus,Plin. 17, 22, 35, § 176:
myrtus,id. 15, 29, 36, § 121:
(herba) spinis retorrida,id. 27, 12, 97, § 122:
mus,dried up, wizen, wrinkled, Phaedr. 4, 2, 27. —
II Trop.:
detriti et retorridi ad litterarum disciplinas serius adeunt,Gell. 15, 30, 1:
vultu gravissimus et retorridus,i. e. gloomy, morose, Capitol. Max. 6:
Gallicanae mentes,Lampr. Alex. Sev. 58.—* Adv.: rĕtorrĭdē (acc. to I.), dryly, Plin. 17, 5, 3, § 33.