1. rīpa — Lewis & Short
rīpa, ae, f.etym. dub.; cf. rivus,
ripas radentia flumina rodunt,Lucr. 5, 256:
ex utrāque parte ripae fluminis,Caes. B. G. 1, 38, 5:
Romulus urbem perennis amnis posuit in ripā,Cic. Rep. 2, 5, 10; Hor. C. 1, 2, 19:
viridissima gramine ripa,Verg. G. 3, 144:
turba ad ripas effusa ruebat,id. A. 6, 305:
umbrosa,Hor. C. 3, 1, 23:
declivis,Ov. M. 5, 591; Liv. 1, 37.—
Comically: ripis superat mihi atque abundat pectus laetitiā meum,Plaut. Stich. 2, 2, 6:
vos mihi amnes estis, vestrā ripā vos sequar,id. Poen. 3, 3, 18.—
maris ripa,App. M. 11, p. 264, 29; Plin. 9, 15, 20, § 50.