scrūtātor — Lewis & Short
scrūtātor, ōris, m.scrutor,
I a searcher, scrutinizer, examiner, investigator (postAug.).
I Lit.:
salutatoribus scrutatores semper apposuit,Suet. Claud. 35; Just. 38, 1, 9.—Poet.:
profundi pelagi,i. e. fishermen, Stat. S. 3, 1, 84; 3, 3, 92:
auri,Luc. 4, 298.—
II Trop., an examiner, investigator:
fati,Luc. 5, 122:
cognitionum,Amm. 22, 8, 10:
cordis,Vulg. Sap. 1, 6.