sēcessĭo — Lewis & Short
sēcessĭo, ōnis, f.secedo, I. B..
seductiones testium, secessio subscriptorum,Cic. Mur. 24, 49:
milites vesperi secessionem faciunt,Caes. B. C. 1, 20, 1:
primores, secessione factā, etc.,having withdrawn, Liv. 21, 14, 1. —
syn.: defectio, seditio): ultima rabies secessio ab suis habebatur,Liv. 7, 40, 2:
secessionem tu illam existimasti, Caesar, initio, non bellum,Cic. Lig. 6, 19:
tum demissi populo fasces, tum provocationes omnium rerum, tum secessio (pern. secessiones) plebis, etc.,Cic. Rep. 1, 40, 62 Mos. N. cr.; cf. Liv. 2, 32 sq.; 3, 39; Caes. B. C. 1, 7:
per secessionem armati Aventinum occupavere,Sall. J. 31, 17:
in secessione Crustumerinā,Varr. L. L. 5, § 81 Müll.; cf.:
secessio ab decemviris facta est,Liv. 3, 51:
in Aventinum montem secessionem factam esse,id. 2, 32.