sectĭo — Lewis & Short
sectĭo, ōnis, f.id.,
sectio et partitio corporis (humani),Gell. 20, 1, 39; so,
corporum,Vitr. 2, 2:
cyma a primā sectione praestat,Plin. 19, 8, 41, § 137.—
(mandragoras) bibitur ante sectiones punctionesque, ne sentiantur,Plin. 25, 13, 94, § 150.—
syn.: auctio, licitatio): cujus praedae sectio non venierit,Cic. Inv. 1, 45, 85: sectionem ejus oppidi universam Caesar vendidit, * Caes. B. G. 2, 33; Cic. Fragm. ap. Gell. 13, 24, 6; id. Phil. 2, 26, 64; 2, 29, 71; Varr. R. R. 2, 10, 4; Tac. H. 1, 90; id. A. 13, 23; Suet. Vit. 2.—
sectiones publicanorum,Just. 38, 7, 8.—
ut de ratione dividendi, de sectione in infinitum, etc.,Quint. 1, 10, 49.