1. sĕro — Lewis & Short
sĕro, sēvi, sătum, 3, v. a.for seso, root sa-; Gr. sa/w, sh/qw, to sift,
ubi tempus erit, effodito seritoque recte ... Quae diligentius seri voles, in calicibus seri oportet,Cato, R. R. 133, 2: serendum viciam, lentem, cicerculam, etc., Varr. R. R. 1, 32, 2:
oleam et vitem,Cic. Rep. 3, 9, 16:
frumenta,Caes. B. G. 5, 14:
ut tantum decumae sit, quantum severis: hoc est, ut quot jugera sint sata, totidem medimna decumae debeantur,Cic. Verr. 2, 3, 47, § 112:
agri molliti et oblimati ad serendum,id. N. D. 2, 52, 130: serit arbores, quae alteri saeculo prosint, Caecil. ap. Cic. Tusc. 1, 14, 31; Cic. Sen. 7, 24; 17, 59:
nullam sacrā vite prius severis arborem,Hor. C. 1, 18, 1; cf. id. ib. 3, 10, 6:
semina,Verg. G. 1, 193: surculos, Auct. ap. Cic. de Or. 2, 69, 278:
aliquid in inculto et derelicto solo,Cic. Brut. 4, 16:
iste serendus ager,Ov. A. A. 2, 668:
sulcos,Tib. 2, 3, 70:
vera ratio serendi,Plin. 18, 25, 60, § 224.—Freq. in part. perf.:
multa erant inter eum locum manu sata,Caes. B. C. 3, 44:
saepe satas alio vidi traducere messes,Verg. E. 8, 99; id. G. 3, 176.—Hence, subst.: săta, ōrum, n., standing corn, crops, Verg. E. 3, 82; id. G. 1, 325; id. A. 2, 306; 12, 454; Ov. M. 1, 286; Plin. 16, 25, 39, § 94; Pall. 1, 43.—Prov.:
mihi istic nec seritur nec metitur,i. e. I have no benefit from it, it's nothing to me, Plaut. Ep. 2, 2, 80.—
Tertullae nollem abortum: tam enim Cassii sunt jam quam Bruti serendi,Cic. Att. 14, 20, 2; id. Leg. 1, 8, 24:
non temere nec fortuito sati et creati sumus,id. Tusc. 1, 49, 118; cf. id. ib. 1, 25, 60; id. Univ. 12, 35:
hic satus ad pacem,Prop. 3, 9, 19.—With ex: ex Tantalo ortus Pelops, ex Pelope autem satus Atreus, Poët. ap. Quint. 9, 3, 57.— With de:
Ilia cum Lauso de Numitore sati,Ov. F. 4, 54.—With ab:
largo satos Curetas ab imbri,Ov. M. 4, 282.—With simple abl. (so most freq.):
Camertem Magnanimo Volscente satum,Verg. A. 10, 562:
sole satus Phaëthon,Ov. M. 1, 751:
sata Tiresiā Manto,id. ib. 6, 157 et saep.:
sate sanguine divum,sprung from, Verg. A. 6, 125:
non sanguine humano sed stirpe divinā satum se esse,Liv. 38, 58, 7:
o sate gente deum,Verg. A. 8, 36:
matre satos unā,Ov. M. 5, 141; so,
matre,id. F. 3, 799;
Nereide,id. M. 12, 93; cf.:
Bacchum vocant satumque iterum solumque bimatrem,id. ib. 4, 12.— Hence, satus (sata) aliquo, for a son (or daughter) of any one:
satus Anchisa,i. e. Æneas, Verg. A. 5, 244; 5, 424; 6, 331;
7, 152: Hammone satus,i. e. Iarbas, id. ib. 4, 198:
satae Peliā,Ov. M. 7, 322:
sati Curibus,sprung from, natives of Cures, id. ib. 14, 778.—
leges, instituta, rem publicam,Cic. Tusc. 1, 14, 31:
diuturnam rem publicam,to found, establish, id. Rep. 2, 3, 5:
mores,id. Leg. 1, 6, 20:
aere vulnera vasta serebant,scattered, Lucr. 5, 1290; so,
vulnera pugnantis tergo,Sil. 5, 235:
lites,Plaut. Poen. 3, 2, 10:
negotium,id. Most. 5, 1, 51; cf.:
(Hamilcar) Romanum sevit puerili in pectore bellum,Sil. 1, 80:
civiles discordias,Liv. 3, 40, 10:
causam discordiarum,Suet. Calig. 26:
crimina in senatum apud infimae plebis homines,Liv. 24, 23 fin.:
invidiam in alios,Tac. H. 2, 86:
rumores,Verg. A. 12, 228; Curt. 8, 9, 1:
opinionem,Just. 8, 3, 8:
sibi causas sollicitudinum,Sen. Ep. 104, 12.