siccĭtas — Lewis & Short
siccĭtas, ātis (
uvae,Plin. 18, 31, 74, § 315:
palmarum,id. 13, 4, 9, § 47.—
in Sipontinā siccitate,Cic. Agr. 2, 27, 71:
siccitates paludum,Caes. B. G. 4, 38.—
siccitate et inopiā frugum insignis annus fuit: sex menses numquam pluisse, memoriae proditum est,Liv. 40, 29; cf. id. 4, 30; Cic. Q. Fr. 3, 1, 1, § 1; Plin. 31, 4, 28, § 51.—Plur.:
frumentum in Galliā propter siccitates angustius provenerat,Caes. B. G. 5, 24; Varr. R. R. 1, 31 fin.:
in siccitatibus acutae febres oriuntur,Cels. 2, 1 med.; Quint. 11, 3, 27; Col. 12, 44, 8; Plin. 10, 65, 85, § 186; 31, 4, 28, § 50. —
adde integritatem valetudinis,Cic. Tusc. 5, 34, 99:
corporis,id. Sen. 10, 34.—
isti (magistri) cum non modo dominos se fontium, sed se ipsos fontes esse dicant, et omnium rigare debeant ingenia, non putant fore ridiculum, si, cum id polliceantur aliis, arescant ipsi siccitate,Auct. Her. 4, 6, 9:
orationis siccitas,Cic. N. D. 2, 1, 1; cf.:
jejunitatem et siccitatem et inopiam,id. Brut. 82, 285.