1. suādĕo — Lewis & Short
suādĕo, si, sum, 2 (scanned as a trisyl., sŭādent, v. n. and
Lucr. 4, 1157: suavis, Key, § 972),I a. [Sanscr. svad-, to taste, please; Gr. a(d-, a(nda/nw, to please; Lat. suavis, suadela, etc.; Germ. süsz; Engl. sweet], to advise, recommend, exhort, urge, persuade (freq. and class.; cf.: hortor, moneo).
I In gen., constr. absol., with dat. of pers., and with acc. rei, an obj.-clause, ut or ne, or the simple subj.; rarely with acc. pers.
(a) Absol.:
non jubeo, sed, si me consulis, suadeo,Cic. Cat. 1, 5, 13:
instare, Suadere, orare,Ter. And. 4, 1, 37; Plaut. Rud. 3, 6, 37:
recte suadere,Ter. Heaut. 5, 2, 43:
pulchre,id. Phorm. 3, 3, 9:
itane suades?id. Eun. 1, 1, 31:
ita faciam, ut suades,Cic. Att. 11, 16, 1:
male suadendo lacerant homines,Plaut. Curc. 4, 2, 22:
bene suadere,Cic. Lael. 13, 44.—
(b) With dat. pers.:
an C. Trebonio persuasi? cui ne suadere quidem ausus essem,Cic. Phil. 2, 11, 27:
alicui sapientius suadere,id. Fam. 2, 7, 1.—
(g) With acc. rei:
modo quod suasit, dissuadet,Plaut. Cist. 2, 1, 10:
pacem,Cic. Fam. 7, 3, 2:
digito silentia,Ov. M. 9, 692:
longe diversa,Vell. 2, 52, 2:
asperiora,Suet. Caes. 14:
quietem et concordiam,id. Oth. 8.—So with dat. pers.:
quod tibi suadeam, suadeam meo patri,Plaut. Capt. 2, 1, 40:
multa multis saepe suasit perperam,id. ib. 2, 2, 78:
tu quod ipse tibi suaseris, idem mihi persuasum putato,Cic. Att. 13, 38, 2:
quid mi igitur suades?Hor. S. 1, 1, 101.— Pass.:
minus placet, magis quod suadetur: quod dissuadetur placet,Plaut. Trin. 3, 2, 44.—
(d) With inf. or obj.-clause (mostly poet.):
vide ne facinus facias, cum mori suadeas,Cic. Fin. 2, 29, 95:
nemo suaserit studiosis dicendi adulescentibus in gestu discendo elaborare,id. de Or. 1, 59, 251:
Juturnam misero fateor succurrere fratri Suasi,Verg. A. 12, 814; Aus. Idyll. 2, 53:
ne hoc quidem suaserim, uni se alicui proprie addicere,Quint. 10, 2, 24: praesidibus onerandas tributo provincias suadentibus, Suet. Tib. 32.—With dat. pers.:
nisi mihi ab adulescentiā suasissem, nihil esse in vitā magnopere expetendum nisi laudem,persuaded, convinced, Cic. Arch. 6, 14:
suadebant amici nullam esse rationem, etc.,id. Caecin. 5, 15; Quint. 2, 5, 23.—Cf. pass.:
nec potest aliquid suaderi perdere,Arn. 2, n. 26:
Megadorus a sorore suasus ducere uxorem,Plaut. Aul. Arg. 1, v. 6.—(e) With ut or ne:
interea, ut decumbamus, suadebo,Plaut. As. 5, 2, 64; Cic. Att. 11, 16, 4:
suadebimus, ut laudem humanitatis potius concupiscat,Quint. 5, 13, 6:
orat, ut suadeam Philolacheti, Ut istas remittat sibi,Plaut. Most. 3, 2, 110; id. Ep. 3, 2, 19:
postea me, ut sibi essem legatus non solum suasit, verum etiam rogavit,Cic. Prov. Cons. 17, 42; cf. in the foll. z:
qui suadet, ne praecipitetur editio,Quint. Ep. ad Tryph. 1:
cum acerrime suasisset Lepido, ne se cum Antonio jungeret,Vell. 2, 63, 2:
suadere Prisco, ne supra principem scanderet,Tac. H. 4, 8 fin.—(z) With simple subj.:
proinde istud facias ipse, quod faciamus, nobis suades,Plaut. As. 3, 3, 54:
suadeo cenemus,Petr. 35 fin.:
se suadere, Pharnabazo id negotii daret,Nep. Con. 4, 1.—(h) With acc. pers. (very rare):
ego neque te jubeo, neque veto neque suadeo,Plaut. Bacch. 4, 9, 120:
uxorem ejus tacite suasi ac denique persuasi, secederet paululum,App. M. 9, p. 228, 37; so,
aliquem,Tert. Hab. Mul. 1; cf. also supra. e, the pass. Cic. Prov. Cons. 17, 42.—Hence, part. pass.:
paucorum asseverationibus suasi,Arn. 1, 64.—(q) With de and abl.:
suasuri de pace,Quint. 3, 8, 14.—
B Transf., of things (mostly poet.), to urge, induce, impel:
autumno suadente,Lucr. 1, 175:
fames,Verg. A. 9, 340; 10, 724:
suadente pavore,Sil. 7, 668; 12, 12:
ita suadentibus annis,Plin. Ep. 3, 7, 6:
verba suadentia,Stat. Th. 11, 435:
tantum religio potuit suadere malorum!Lucr. 1, 101:
suadent cadentia sidera somnos,Verg. A. 2, 9: cui nulla malum sententia suadet, Ut faceret facinus, Enn. ap. Gell. 12, 4 (Ann. v. 248 Vahl.):
me pietas matris potius commodum suadet sequi,Ter. Hec. 3, 5, 31:
tua me virtus quemvis sufferre laborem Suadet,Lucr. 1, 142; 1, 175:
saepe levi somnum suadebit inire susurro,Verg. E. 1, 56. —
II In partic., in publicists' lang.: suadere legem, rogationem, etc., to recommend, advocate, speak in favor of a proposed law or bill:
legem Voconiam magnā voce et bonis lateribus suasi,Cic. Sen. 5, 14; so,
legem,id. Brut. 23, 89; Liv. 45, 21 (opp. dissuadere):
rogationem,Cic. Rep. 3, 18, 28; id. Off. 3, 30, 109; cf.:
in hac rogatione suadendā,id. Mil. 18, 47:
suadere de pace, bello, etc.,Quint. 3, 8, 14.—Absol.:
in suadendo et dissuadendo tria primum spectanda,Quint. 3, 8, 15.—Hence, P. a. as subst.: suāsum, i, n., a persuasion, persuasive saying (late Lat.):
serpentis suasa loquentis accepi,Tert. Gen. 103; cf. id. ad Uxor. 2, 1.—suādenter, adv., persuasively:
loqui in litibus,Arn. 2, p. 71.