tŏtĭdem — Lewis & Short
tŏtĭdem,
I num. adj. indecl. [tot, with the demonstr. syllable dem affixed, as in tantundem], just so many, just as many.
I With a foll. quot:
talentis magnis totidem, quot ego et tu sumus,Plaut. Most. 3, 1, 114; id. Rud. 2, 7, 6; Cic. Rep. 1, 14, 22:
quot orationum genera esse diximus, totidem oratorum reperiuntur,id. Or. 16, 53:
totidem, quot dixit, ut aiunt, scripta verbis oratio,id. Brut. 96, 328:
totidem verbis, quot Stoici,id. Ac. 2, 13, 40:
totidem (partus) quot equae,Plin. 8, 43, 68, § 168. — Rarely with atque:
cum totidem navibus atque erat profectus Athenas rediret,Nep. Milt. 7, 4. —
II Absol.:
Procles et Eurysthenes gemini fratres fuerunt: at hi nec totidem annos vixerunt, anno enim Procli vita brevior fuit,Cic. Div. 2, 43, 90:
epistula quam modo totidem fere verbis interpretatus sum,id. Fin. 2, 31, 100; cf. id. Att. 6, 2, 3:
equitum milia erant sex, totidem numero pedites,Caes. B. G. 1, 48:
quattuor ventos a totidem mundi cardinibus flare,Quint. 12, 10, 67:
mille talenta rotundentur, totidem altera,Hor. Ep. 1, 6, 34:
si bene promittant, totidem promittite verbis,Ov. A. A. 3, 461.—
B Rarely without a subst. as neutr.:
dixerit insanum qui me totidem audiet (sc. verba),i. e. will hear the same thing just as often from me, Hor. S. 2, 3, 298.