văcŭo — Lewis & Short
văcŭo, āvi, ātum, 1, v. a.vacuus,
I to make empty or void; to empty, clear, free (mostly post-Aug.):
locus inanitus ac vacuatus,Lucr. 6, 1023:
sulcum,Col. 3, 13, 10:
dolia a mercatoribus vacuata,id. 12, 50, 14:
Elysium nemus,Mart. 11, 5, 6: saecula putr: penso, Stat. Th. 3, 642:
sanguine vacuatus,Aur. Vict. Epit. 43.