vāgītus — Lewis & Short
vāgītus, ūs, m.vagio,
I a crying, squalling of young children:
vagitus et ploratus,Plin. 7, praef. §
2: vagituque locum lugubri complet,Lucr. 5, 226:
continuo auditae voces vagitus et ingens Infantumque animae flentes,Verg. A. 6, 426:
edere vagitum,Quint. 1, 1, 21:
dare,Ov. H. 11, 85:
sonare vagitibus,Mart. 9, 21, 3.—Of the bleating of young goats, Ov. M. 15, 466; cf. Varr. L. L. 7, § 104 Müll.—Of a crying for pain:
nec nox ulla ... Quae non audierit mixtos vagitibus aegris Ploratus,Lucr. 2, 579; Cels. 7 praef. med.