vectīgālis — Lewis & Short
vectīgālis, e,
pecunia,i. e. impost, tribute, Cic. Verr. 2, 1, 35, § 89, cf.:
annuum tributum,Just. 13, 1, 9.—
civitas,Cic. Verr. 2, 3, 34, § 79:
agri,id. ib. 2, 3, 43, §
103: hos Suevi ... vectigales sibi fecerunt,Caes. B. G. 4, 3; 3, 8; cf.:
(Hannibal) vectigalis stipendiariusque et servus populi Romani,Liv. 21, 41, 7.—
equos vectigales tradere,Cic. Phil. 2, 25, 62:
ita ei lecti sui contumelia vectigalis est,App. Mag. p. 323, 11:
libertas,Tert. Apol. 18: quadrigae, Ascon. ap. Cic. Or. in Tog. Caud. p. 94, 14 Bait.