1. Vĕnus — Lewis & Short
Vĕnus, ĕris (
filius Veneris,i. e. Cupid, Ov. M. 1, 463; cf.
puerum,id. Am. 1, 10, 17; also Æneas, Verg. A. 1, 325; and in jest, Venere prognatus, of C. Julius Cœar, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 15, 2:
Veneris mensis,i. e. April, Ov. F. 4, 61.—
sine Cerere et Libero friget Venus,Ter. Eun. 4, 5, 6:
Venus trivio conmissa,Prop. 4 (5), 7, 19. Verg. G. 3, 97; Ov. M. 10, 80; 10, 434; 11, 306; 12, 198; App. M. 1, p. 106, 13; Quint. 8, 6, 24; Tac. G. 20; Col. 6, 27, 10.—
nec veneres nostras hoc fallit,Lucr. 4, 1185:
mea Venus,Verg. E. 3, 68; Hor. C. 1, 27, 14; 1, 33, 13.—
not in Cic.): quo fugit venus? quo color? decens Quo motus?Hor. C. 4, 13, 17:
ac bene nummatum decorat suadela venusque,id. Ep. 1, 6, 38; id. A. P. 42; Sen. Ben. 2, 28, 1:
fabula nullius veneris sine pondere et arte,Hor. A. P. 320:
sermo ipse Romanus non recipere videatur illam solis concessam Atticis venerem,Quint. 10, 1, 100:
quod cum gratiā quādam et venere dicatur,id. 6, 3, 18; so (with gratia) id. 4, 2, 116.—
Of paintings: deesse iis unam illam suam venerem dicebat, quam Graeci charita vocant,Plin. 35, 10, 36, § 79.—Plur.:
profecto Amoenitates omnium venerum atque venustatum adfero,Plaut. Stich. 2, 2, 5:
Isocrates omnes dicendi veneres sectatus est,Quint. 10, 1, 79.—
sacerdos,Plaut. Rud. 2, 2, 23:
antistita,id. ib. 3, 2, 10:
nepotulus,id. Mil. 5, 20; 5, 28:
nutricatus,id. ib. 3, 1, 54:
servi,temple-slaves of the Erycinian Venus in Sicily, Cic. Verr. 2, 3, 20, § 50; 2, 5, 54, § 141; v. also infra, B. 2.: res, voluptates, etc., of or belonging to sexual love, venereous, venereal, Cic. Sen. 14, 47; id. Div. 2, 69, 143:
visa,Plin. 34, 18, 50, § 166; Col. 12, 4, 3; cf. in a pun: homo, belonging to Venus and lascivious (of Verres), Cic. Verr. 2, 5, 54, § 141:
delphinus,wanton, Gell. 7, 8, 1:
nostros quoque antiquiores poëtas amasios et Venerios fuisse,id. 19, 9, 9:
pira,a kind of pear, Venus-pear, Col. 5, 10, 18; 12, 10, 4; Plin. 15, 15, 16, § 56.—