vīlis — Lewis & Short
vīlis, e, adj.,
I of small price or value, purchased at a low rate, cheap (opp. carus).
I Lit.:
nec quicquam hic vile nunc est nisi mores mali,Plaut. Trin. 1, 1, 10:
annona vilior,id. Mil. 3, 1, 138:
istaec (puella) vero vilis est,Ter. Phorm. 3, 3, 25:
istuc verbum vile est viginti minis,Plaut. Most. 1, 3, 139:
ex eis praediis talenta argenti bina Statim capiebat ... Ac rebus vilioribus multo talenta bina,Ter. Phorm. 5, 3, 8:
frumentum quoniam vilius erat,Cic. Verr. 2, 3, 84, § 195: res vilissimae (opp. pretiosissimae), id. Fin. 2, 28, 91.—Abl. neutr. (sc. pretio), at a small price, at a low rate, cheaply: Ep. Quanti eam emit? Th. Vili, Plaut. Ep. 1, 1, 49:
vili vendere,Mart. 12, 66, 10.— Comp.:
quod viliori praedium distraxerit ... et si non viliori vendidit, etc.,Dig. 43, 24, 11, § 8.—Sup.:
res stipulatoris vilissimo distracta est,Dig. 13, 4, 2 fin.—
II Transf.
A Of trifling value, cheap, poor, paltry, common, mean, worthless, base, vile (cf. indignus):
si honor noster vobis vilior fuisset,Cic. Fl. 41, 103:
nihil tam vile neque tam vulgare,id. Rosc. Am. 26, 71:
Velia non est vilior quam Lupercal,id. Fam. 7, 20, 1:
hi quorum tibi auctoritas est videlicet cara, vita vilissima,id. Cat. 1, 8, 19:
fidem fortunas pericula vilia habere,Sall. C. 16, 2:
nec adeo vilis tibi vita esset nostra, ut, etc.,Liv. 40, 9:
et genus et virtus nisi cum re vilior alga est,Hor. S. 2, 5, 8:
inter Perfectos veteresque referri debet an inter Viles et novos?id. Ep. 2, 1, 38:
vilis Europe,vile, abandoned, id. C. 3, 27, 57:
tu poscis vilia rerum,id. Ep. 1, 17, 21:
si, dum me careas, est tibi vile mori,Ov. H. 7, 48.— Neutr. adverb.:
et vile virentes Hesperidum risit ramos,i. e. in the ordinary manner, Claud. IV. Cons. Hon. 37: vile comparati, Schol. Juv. 11, 145.—Prov.:
vile est, quod licet,Petr. 93.—
(b) With inf.: stat fucare colos nec Sidone vilior, Ancon. Sil. 8, 438. —
B Found in great quantities, abundant, common (poet. and rare):
poma,Verg. G. 1, 274:
phaselus,id. ib. 1, 227.—Hence, adv.: vīlĭter.
1 Lit., cheaply:
venire poteris intestinis vilius,Plaut. Curc. 2, 1, 28:
vilissime constat,Plin. 18, 6, 8, § 45:
vilissime constiterit,Col. 9, 1, 6.—
2 Transf., meanly, poorly, vilely:
se ipsum colere,App. Flor. 1, p. 344, 29; Claud. IV. Cons. Hon. 97:
vilissime natus,Eutr. 9, 21.