vīnŏlentus — Lewis & Short
vīnŏlentus, a, um, adj.vinum,
I full of or drunk with wine, drunk, intoxicated, Ter. Phorm. 5, 9, 28:
ne sobrius in violentiam vinolentorum incidat,Cic. Tusc. 5, 41, 118; id. Agr. 1, 1, 1; id. Phil. 2, 28, 68:
furor,id. Fam. 12, 25, 4:
homines,Nep. Alcib. 11, 4:
medicamenta,strongly mixed with wine, Cic. Pis. 6, 13.