The corpus record

σείριος

seirios

Sirius, the dog star

Generated live from the audited corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.

Where it lives

Shield of Heracles 2 · 6.18/10k
Works and Days 3 · 5.2/10k
Hecuba 1 · 1.4/10k
Agamemnon 1 · 1.23/10k
Iphigenia in Aulis 1 · 1.12/10k

What it meant

1. Σείριος · Seirios — Beekes

Σείριος [m.] ‘Sirius, the dog star’ (Hes.), also appositive or attributive Σείριος ἀστήρ (Hes. Op. 417), as an epithet of stars (Ibyc. et al.) and of the sun (Archil. et al.), ‘glowing, burning, desiccating’; also an epithet of the vaec (Tim. Pers. 192), probably reinterpreted as ‘devastating, destroying’ (cf. von Wilamowitz ad loc.). *DER σειριόεις ‘scorching, glowing’ (ἥλιος, … — [Beekes, s.v. Σείριος, p. 1368]

2. Σείριος · Seirios — Chantraine

Σείριος : m, nom de Sirius, l'étoile du Chien, qui marque l’époque de la plus grande chaleur (Hés., Alcm., Alc., etc.), comme épithète ἀ’ ἀστήρ (Hés. Tr. 417), δα]. qualifiant le soleil (Archil.), des étoiles (Ibyc. 314), c’est l’astre qui brûle, dessèche; épithète de νᾶες chez Tim. Perses 192 «qui détruisent », cf. Wilamowitz, ad locum. Composé : σειριό-καυτος (AP), Dérivés : σειριόεις « brûlant, desséchant » … — [Chantraine, s.v. Σείριος, p. 1014]

3. Σείριος · Seirios — Frisk

Σείριος m. “Sirius, Hundsstern’ (seit Hes.), auch appositiv od. attributiv Σείριος ἀστήρ (Hes. Op. 417), als Adj. von Sternen (Ibyk. u.a.) und von der Sonne (Archil. u.a.), “glühend, brennend, ausdörrend’ ; auch als Beiwort der νᾶες (Tim. Pers. 192), wohl als “verheerend, vernichtend’ umgedeutet (vgl. v. Wilamowitz z. St.). — Davon σειριόεις "sengend, glühend’ (ἥλιος, ἀτμός, Opp., Nonn.); σειρι-άω “glühen, sengen’ … — [Frisk, s.v. Σείριος, p. 1660]

4. σείριος · seirios — LSJ

dog-star, Sirius, sun, stars, planet

name of the dog-star, Sirius, whose visible heliacal rising marked the season of greatest heat (cf. Gem. 17.39), Hes. Op. 587, 609, Sc. 153, 397, Alc. 39, E. Hec. 1104 (lyr.); Σείριος κύων A. Ag. 967, S. Fr. 803; Σείριος ἀστήρ Hes. Op. 417:—of the sun, acc. to Hsch., in Archil. 61, cf. ἀκτὶς Σειρία Lyc. 397 and Sch. ad loc.; σ. ἠέλιος Orph. A. 120; of stars, Ibyc. 3, Alcm. 23.62, cf. E. Fr. 779.8 cod. Longin., of a bright planet, Id. IA 7 (acc. to Theo Sm. p.146 H., dub., anap.).

2 destructive

Adj. destructive, σείριαι νᾶες Tim. Pers. 192.

σείριον πάθος, = σειρίασις, Sor. 1.124.

4 light summer garment

σείριον (sc. ἱμάτιον), a light summer garment, Harp. s.v. σείρινα, Phot. s.v. σειρῆνα. (Suid. derives it from a form σείρ gen. σειρός, = ἥλιος, which is suspect.)

In the wild

σειρίου · seiriou Aeschylus, Agamemnon 966–967
Σείριος · Seirios Euripides, Hecuba 1100 (DIORISIS sentence 621)
Σείριος · Seirios Euripides, Iphigenia in Aulis (DIORISIS sentence 26)
Σειρίου · Seiriou Shield of Heracles 151–153
Σείριος · Seirios Shield of Heracles 393–400
Σείριος · Seirios Works and Days 417–419

6 of 8 attestations shown. Ask for more.

Where it came from

Beekes, Etymological Dictionary of Greek (Brill 2010) Treated in Beekes, Etymological Dictionary of Greek (Brill 2010) s.v. σείριος (scan p. 1368; entry #5455).
Chantraine, Dictionnaire etymologique de la langue grecque Treated in Chantraine, Dictionnaire etymologique de la langue grecque s.v. σείριος (scan p. 1014; entry #7149).
Frisk, Griechisches etymologisches Worterbuch Treated in Frisk, Griechisches etymologisches Worterbuch s.v. σείριος (scan p. 1660; entry #5093).

Downloads

Word record (JSON)·Concordance (CSV)·Frequencies (CSV)·Cite (BibTeX)

CC BY 4.0 with receipt attribution — every file carries its license line. What is exportable

Ask the librarian

Ask about σείριος →