1. τετραίνω · tetrainō — Chantraine
τετραίνω -lur- pour rendre compte de πέσυρες et πίσυρες, cf. Lejeune, Phonétique $ 37, n. 1; ce vocalisme est attesté dans skr. acc. calürah — grec πέσυρας où il est originel, puis a été étendu au nom. en grec ; même vocalisme dans lit. keturi, got. fidur-. Le vocalisme zéro du type de τέσσαρες doit être secondaire. Un vocalisme o apparaît dans dor. τέτορες, cf. avec 6 skr. nom. catvdrah, got. fidwor ; en fait, … — [Chantraine, s.v. τετραίνω, p. 1128]
2. τετραίνω · tetrainō — Chantraine
τετραίνω : Æsch., Hdt., aor. τετρῇῆναι εἰ τετρᾶναι (att., inscr.) ; moyen τετρήνασθαι (Ar., Gal.) ; pass. τετρανθῆναι (Lyc, AP); fut. τετρανέω (Hdt.), -œv& (inscr. IVe 8. av.) ; 80}. sans redoublement ni dérivation à nasale, τρῆσαι (Hp. PL, hellén., etc.), moyen -σασθαι (Gal.), passif -θῆναι (Gp, Trypho ap. Ath. 182 6), fut. τρήσω (Lyc., etc.) : ce radical tpn- est ancien comme le prouve le parfait passif τέτρημαι … — [Chantraine, s.v. τετραίνω, p. 1128]
3. τετραίνω · tetrainō — Chantraine
τετραίνω tardivement attesté (D.C., Gal.), d'où τιτραίνω (Thphr.) avec ἐτίτρηνα (ibid.) : « percer, trouer » ; ce verbe est attesté avec les préverbes δια- et συν-, aussi avec ἀνα-, ἐχ-, ἐν-, κατα-. Dérivés : 1. adj. verbal τρητός «troué, percé » (Hom., ion.-att., etc.); nombreux composés : ἄτρητος (Hom.), eb- (Hom.}, πολύ- (Hom.); avec préverbes, par ex., διά- (Gal.}, παρά- (médec.), etc.; 2. noms verbaux : τρῆμα … — [Chantraine, s.v. τετραίνω, p. 1129]
4. τετραίνω · tetrainō — Frisk
τετραίνω (A. in lyr., Hdt.), Aor. τετρῆναι (Hom.), τετρᾶναι (att. Inschr.), Med. τετρήνασϑαι (Ar., Gal.), Pass. τετρανϑῆναι (Lyk., AP), Fut. τετοανέω (Hdt.), ««ὦ (TV®); daneben Aor. τρῆσαι (Hp., Pl., hell. u. sp.), Med. -saodaı (Gal.), Pass. -ϑῆναι (Trypho ap. Ath., Gp.), Fut. τρήσω (Lyk. u.a.), Perf. Med. τέτοημαι (ion. att.) mit den sekundären Präs. rırgdo, τίτρημι, τιτραίνω (hell. u. sp.), wozu Aor. τιτρᾶναι … — [Frisk, s.v. τετραίνω, p. 1857]
5. τετραίνω · tetrainō — LSJ
bore through, pierce, perforate, has holes in itbore through, pierce, perforate, ποδῶν τέτρηνε τένοντε Il. 22.396; τέτρηνα δὲ πάντα τερέτρῳ Od. 23.198, cf. 5.247:—Pass., πυκιναῖς τέτρηνται ἄλοξιν Emp. 100.3; λίθος τετρημένος Hdt. 2.96; ὁ οὐρανὸς τέτρηται has holes in it, Id. 4.158; τέτρηται δικτύου πλέον (Ahrens for τέτρωται) A. Ag. 868; τέτρηνται, of the urinary passage, v.l. in Hp. Aër. 9; ὥσπερ κόσκινον τέτρηται Ar. Fr. 480; ὁ τετρημένος πίθος, v. πίθος I.2; [χάσμα] διʼ ὅλης τῆς γῆς τετρημένον Pl. Phd. 112a; κοιλίαι εἰς τὸν πλεύμονα τετρ.