ăcervātim — Lewis & Short
ăcervātim, adv.id.,
I by heaping up or accumulation, by or in heaps.
I Prop.:
confertos ita acervatim mors accumulabat,Lucr. 6, 1263:
stercus aspergi oportere in agro, non acervatim poni,Varr. R. R. 1, 38, 1; so Col. 9, 13, 4;
acervatim se de vallo praecipitaverunt,Caes. B. A. 31:
cadere,Vulg. Sap. 18, 23; cf.:
pulmentis acervatim, panibus aggeratim, poculis agminatim ingestis,App. M. 4, p. 146 Elm.—
II Fig.: i. q. summatim, crowded together, briefly, summarily:
acervatim reliqua dicam, Cic, Clu. 10: multa acervatim frequentans,crowding together many thoughts in one period, id. Or. 25, 85; so Plin. 4, 12, 23, § 69:
hactenus populus Romanus cum singulis gentibus, mox acervatim,Flor. 1, 17, 1.