ăcūlĕātus — Lewis & Short
ăcūlĕātus, a, um, adj.aculeus,
animalia,Plin. 20, 22, 91:
bruchus,Vulg. Jer. 51, 27:
herbae,Plin. 24, 19, 119:
ictus,a puncture made by a sting, Plin. 20, 21, 84, § 223.—
istaec ... aculeata sunt, animum fodicant,Plaut. Bacch. 1, 1, 30:
litterae,Cic. Att. 14, 18, 1.—
contorta et aculeata sophismata,Cic. Ac. 2, 24.