ăd-hĭbĕo — Lewis & Short
ăd-hĭbĕo, ŭi, ĭtum, 2, v. a.habeo,
cur non adhibuisti, dum istaec loquereris, tympanum,Plaut. Poen. 5, 5, 38:
huc adhibete aurīs (ad ea) quae ego loquar,id. Ps. 1, 2, 20:
ad mea formosos vultus adhibete carmina,Ov. Am. 2, 1, 37; cf. ib. 13, 15:
manus medicas ad vulnera,Verg. G. 3, 455:
odores ad deos,Cic. N. D. 1, 40:
quos negat ad panem adhibere quidquam, praeter nasturtium,to eat with it, Cic. Tusc. 5, 34:
alicui calcaria,id. Brut. 56 (cf. addere calcar, v. addo):
manus genibus adhibet, i. e. admovet, genua amplexatur,Ov. M. 9, 216:
vincula captis,to put them on them, id. F. 3, 293.—
metum ut mihi adhibeam,Plaut. Men. 5, 6, 20; cf. Quint. 1, 3, 15:
nunc animum nobis adhibe veram ad rationem,Lucr. 2, 1023; Cic. Har. Resp. 10, 20:
vacuas aurīs adhibe ad veram rationem,Lucr. 1, 51; cf. Ov. M. 15, 238; Verg. A. 11, 315:
ut oratio, quae lumen adhibere rebus debet, ea obscuritatem afferat,Cic. de Or. 3, 13, 50:
est ea (oratio) quidem utilior, sed raro proficit neque est ad vulgus adhibenda,id. Tusc. 4, 28, 60:
adhibere cultus, honores, preces, diis immortalibus,id. N. D. 1, 2; cf. Tac. A. 14, 53:
alicui voluptates,Cic. Mur. 35:
consolationem,id. Brut. 96:
omnes ii motus, quos orator adhibere volet judici,which the orator may wish to communicate to the judge, id. de Or. 2, 45 al.—Hence = addere, adjungere, to add to:
uti quattuor initiis rerum illis quintam hanc naturam non adhiberet,Cic. Ac. 1, 11, 39:
ad domesticorum majorumque morem etiam hanc a Socrate adventitiam doctrinam adhibuerunt,id. Rep. 3, 3.
hoc temere numquam amittam ego a me, quin mihi testes adhibeam,Ter. Ph. 4, 5, 2; so Cic. Fin. 2, 21; Tac. A. 15, 14:
medicum,Cic. Fat. 12:
leges, ad quas (sc. defendendas) adhibemur,we are summoned, id. Clu. 52:
nec, quoniam apud Graecos judices res agetur, poteris adhibere Demosthenem,id. Tusc. 1, 5, 10:
adhibebitur heros,shall be brought upon the stage, Hor. A. P. 227:
castris adhibere socios et foedera jungere,Verg. A. 8, 56:
aliquem in partem periculi,Ov. M. 11, 447:
in auxilium,Just. 3, 6.—
neque hos ad concilium adhibendos censeo,Caes. B. G. 7, 77, 3:
in consilium,Plin. Ep. 6, 11, 1; so also absol.:
a tuis reliquis non adhibemur,we are not consulted, Cic. Fam. 4, 7; so ib. 10, 25; 11, 7; id. Off. 3, 20; id. Phil. 5, 9; Caes. B. G. 1, 20; Suet. Claud. 35; cf. Cortius ad Sall. J. 113, and ad Cic. Fam. 4, 7, 15.—But sometimes adhibere in consilium = admittere in cons., to admit to a consultation. —So trop.:
est tuum, sic agitare animo, ut non adhibeas in consilium cogitationum tuarum desperationem aut timorem,Cic. Fam. 6, 1.—
adhibete Penatīs et patrios epulis, etc.,Verg. A. 5, 62; so Hor. C. 4, 5, 32; Suet. Caes. 73; Aug. 74: in convivium, Nep. praef. 7.—And absol., to receive, to treat:
quos ego universos adhiberi liberaliter dico oportere,Cic. Q. Fr. 1, 5:
Quintum filium severius adhibebo,id. Att. 10, 12.—
adhibere se remotum a curis veram ad rationem,Lucr. 1, 44 (cf. above I. A.); and absol.: adhibere se, to appear or to behave one's self in any manner:
permagni est hominis, sic se adhibere in tanta potestate, ut nulla alia potestas ab iis, quibus ipse praeest, desideretur,Cic. Q. Fr. 1, 1, 7.—
adhibere omnem diligentiam ad convalescendum,Cic. Fam. 16, 9; cf. ib. 6; Nep. Att. 21:
cautionem privatis rebus suis,Cic. Att. 1, 19:
medicinam aegroto,id. ib. 16, 15:
humatis titulum, i. e. inscriptionem addere,Liv. 26, 25:
belli necessitatibus patientiam,id. 5, 6:
fraudem testamento,Suet. Dom. 2:
curam viis,id. Vesp. 5:
fidem et diligentiam in amicorum periculis,Cic. Clu. 42, 118:
misericordiam in fortunis alicujus et sapientiam in salute reip.,id. Rab. Perd. 2:
flores in causis,id. Or. 19:
curam in valetudine tuenda,Cels. 3, 18; and with de:
curam de aliqua re,Cic. Fam. 2, 7, 3: modum, to set a limit to, to set bounds to:
vitio,Cic. Tusc. 4, 17:
sumptibus,Suet. Ner. 16: cf. id. Aug. 100; id. Tib. 34:
voluptati,Quint. 9, 3, 74:
memoriam contumeliae,to retain it in memory, Nep. Epam. 7.—
neque quisquam parsimoniam adhibet,Plaut. Most. 1, 3, 79:
fidem,id. Rud. 4, 3, 104:
celeritatem,Cic. Fam. 10, 21, 2:
calumniam, fraudem, dolum, id. Auct. Or. pro Dom. 14, 36: modum quemdam,Cic. Tusc. 4, 17, 38; Suet. Calig. 2:
nulla arte adhibita,Caes. B. C. 3, 26:
sollertiam, Tibull. 3, 4, 75: querelas,Plin. Ep. 1, 12:
adhibere moram = differre,Pompon. Dig. 18, 6, 16.—
is nos aquam multam ex diluta nive bibentis coërcebat, severiusque increpabat adhibebatque nobis auctoritates nobilium medicorum,Gell. 19, 5, 3.