ăd-ĭgo — Lewis & Short
ăd-ĭgo, ēgi, actum, 3, v. a.ago (adaxint = adegerint,
Plaut. Aul. 1, 1, 11; Non. 75, 5; cf. adaxi for adegi),abigo, abigeus, etc.): quis has huc ovīs adegit?Plaut. Bacch. 5, 2, 3:
lactantes vitulos ad matres,Varr. R. R. 2, 5, 16:
pecore e longinquioribus vicis adacto,Caes. B. G. 7, 17:
equos per publicum,Suet. Galb. 19. —Of persons:
mox noctu te adiget horsum insomnia,Ter. Eun. 2, 1, 13:
aliquem fulmine ad umbras,Verg. A. 4, 25:
quis deus Italiam vos adegit?id. ib. 9, 601.—Hence: adigere aliquem arbitrum (ad arbitrum), to compel one to come before an arbiter (like adigere (ad) jus jurandum; v. infra):
finibus regundis adigere arbitrum non possis,Cic. Top. 10, 43; so id. Off. 3, 16, 66; id. Rosc. Com. 9, 25.—Of things:
classem e Ponto Byzantium adigi jusserat,Tac. H. 2, 83:
ceteras navium per fossas,id. A. 11, 18, and absol.:
dum adiguntur naves, i. e. in mare impelluntur,id. Ann. 2, 7:
tigna fistucis,to drive in by rammers, Caes. B. G. 4, 17.—Esp. often of weapons, to drive home, plunge, thrust, to send to a place:
ut felum adigi non posset,Caes. B. G. 3, 51; cf. id. B. G. 4, 23; so Verg. A. 9, 431; Ov. M. 6, 271:
hastae ardentes adactae,Tac. H. 4, 23:
ferrum jugulo,Suet. Ner. 49: cf. Liv. 27, 49:
per obscena ferrum,Suet. Calig. 58:
ferrum in viscera,Sil. 7, 626.— And from the weapons transf. to the wound, to inflict (in the poets and Tac.):
alte vulnus adactum,Verg. A. 10, 850:
ubi vulnus Varo adactum,Tac. A. 1, 61:
vulnus per galeam adegit,id. ib. 6, 35.
tu, homo, adigis me ad insaniam,Ter. Ad. 1, 2, 31:
adigit ita Postumia,Cic. Att. 10, 9:
acri cupidine adigi,Tac. A. 15, 33:
ad mortem,id. ib. 12, 22.—Poet. with the subj. without ut:
quae vis vim mihi afferam ipsa adigit,Plaut. Rud. 3, 3, 19.—With the inf.: vertere morsus exiguam in Cererem penuria adegit edendi, Verg. A. 7, 114; cf. 6, 696; so Ov. Am. 3, 6, 3; Sil. 2, 472; Stat. Th. 4, 531.—
So also: tres liburnicas adactis per vim gubernatoribus ascendere,Tac. Agr. 28; so id. A. 4, 45; 11, 10; id. H. 4, 15.—
omnibus jus jurandum adactis,Caes. B. G. 7, 67:
cum ad jus jurandum populares sceleris sui adigeret,Sall. C. 22:
provinciam omnem in sua et Pompeii verba jus jurandum adigebat,Caes. B. C. 2, 18:
censores ita jus jurandum adigebant,Liv. 43, 15 fin.; so Gell. 4, 20; 7, 18:
populum jure jurando adegit,Liv. 2, 1:
omnibus junioribus jure jurando adactis,id. 6, 33; so 6, 38; 7, 9, 11 al.; Tac. H. 1, 55; ib. 76; Just. 22, 4, 5; 8, 4, 11; Flor. 3, 1, 13.—Hence ellipt.: in verba adigere, for in verba jus jurandum adigere in Tac. and Suet. (cf. the passage cited above, Caes. B. C. 2, 18):
neque se neque quemquam Batavum in verba Galliarum adegit,Tac. H. 4, 61:
provincia Narbon. in verba Vitellii adacta,id. ib. 2, 14; so 4, 59; Suet. Vesp. 6.— And finally quite absol.: adigere (sc. jure jurando, sacramento), to bind by an oath:
magno cum assensu auditus ... universos adigit,Tac. H. 4, 15.—
bisque jugo Rhenum, bis adactum legibus Istrum,Stat. Th. 1, 19:
in faciem prorae pinus adacta novae,brought into the form of a ship, Prop. 4, 22, 14.!*? In Caes. B. C. 2, 1: mare quod adigit ad ostium Rhodani, we have a false reading, for which Nipperdey restored adjacet.