adversārĭus — Lewis & Short
adversārĭus, a, um, adj.adversus.
Quid est quod neglegenter scribamus adversaria? quid est. quod diligenter conficiamus tabulas? Qua de causa? Quia haec sunt menstrua, illae sunt aeternae: haec delentur statim, illae servantur sancte, etc.,Cic. Rosc. Com. 2, 5 and 7.
in gen., only of persons, while contrarius is used of things,Front. Differ. 2198 P.).
tribunus seditiosis adversarius,Cic. Clu. 34, 94:
vis juri adversaria,id. Caecin. 2:
opinio oratori,id. de Or. 2, 37:
duces,id. Phil. 3, 8:
populus, adversarius, invidus etiam potentiae,in hostile opposition to those in power, Nep. Timoth. 3:
factio,id. Phoc. 3:
frater,Hor. Ep. 1, 18, 63 al.—
valentiorem nactus adversarium,Plaut. Capt. prol. 64: injuria adversariūm, Ter. Hec. prol. alt. 14; cf. id. Ad. prol. 2:
tribuni plebis illius adversarii, defensores mei,Cic. Mil. 15; so id. Quint. 2; id. Vatin. 1; id. Har. Resp. 16, 24; Nep. Dion. 7; Hor. S. 1, 9, 75.—Of wrestlers and other athletæ:
pugiles etiam cum feriunt adversarium ... ingemiscunt,Cic. Tusc. 2, 23, 56; also,
in auctions, of opposing bidders: res major est quam facultates nostrae praesertim adversario et cupido et locuplete,Cic. Att. 12, 43; cf. id. ib. 13, 31.—In Cic. also in the fem.: adversārĭa, ae:
est tibi gravis adversaria constituta et parata, incredibilis quaedam exspectatio,id. Fam. 2, 4, 2; and in the neutr. plur.: adversārĭa, ōrum, the arguments, assertions of the antagonist, Cic. Or. 35, 122.!*? The histt. more freq. than Cic. and Hor. use adversarius like hostis for an enemy in war:
adversarios in fuga esse,Nep. Them. 4:
multitudo adversariorum,id. Dat. 6:
montem occupat, ne forte cedentibus adversariis receptui foret,Sall. J. 50; Suet. Caes. 30, 36, 68; id. Dom. 1; Curt. 3, 11; Vulg. Deut. 20, 4; Aur. Vict. Vir. Illustr. 75, 8; 69, 2; cf. advosem in Fest. p. 25 Müll.