ămīcĭtĭa — Lewis & Short
ămīcĭtĭa, ae, f. (
I gen. sing. amicitiāï, Lucr. 3, 83; acc. amicitiem, id. 5, 1019 Lachm.; cf. Charis. p. 94 P., and Neue, Formenl. I. p. 372) [amicus], friendship (very freq. in Cic., occurring more than 200 times).
I Lit.:
Est autem amicitia nihil aliud nisi omnium divinarum humanarumque rerum cum benevolentiā et caritate summa consensio,Cic. Am. 6: eo ego ingenio natus sum: amicitiam atque inimicitiam in frontem promptam gero, Enn. ap. Non. 129, 26:
jam diu ego huic bene et hic mihi volumus, et amicitia est antiqua,Plaut. Ps. 1, 3, 4:
Per te deos oro et nostram amicitiam,Ter. And. 3, 3, 6:
sperata voluptas Suavis amicitiae,Lucr. 1, 142:
vincula amicitiaï,id. 3, 83. The expressions usually connected with it are:
amicitiam incipere,Ter. And. 3, 3, 7:
amicitia nascitur,Cic. Am. 9, 29:
amicitia exardescit,id. ib. 27, 100:
est mihi amicitia cum aliquo,id. Clu. 42:
amicitia est inter aliquos,id. Planc. 33:
esse in amicitiā cum aliquo,Nep. Hann. 2, 4:
in amicitiam recipere,Cic. Att. 2, 20:
amicitiam colere,id. Fam. 15, 14:
contrahere,id. Am. 14:
gerere,id. Fam. 3, 8, and Nep. Dat. 10, 3:
tueri,Cic. Fin. 1, 20:
jungere,Lucr. 5, 1019; Cic. Deiot. 9; Vulg. Exod. 34, 12:
expetere,Cic. Am. 13:
comparare,id. Rosc. Am. 38:
parere,Nep. Alcib. 7, 5:
conferre se ad amicitiam alicujus,Cic. Brut. 81:
dedere se amicitiae alicujus,Caes. B. G. 3, 22:
accedere ad amicitiam alicujus,Nep. Eum. 1, 4:
in amicitias incidere,Cic. Am. 12, 42:
amicitiā alicujus uti,Ter. Ad. 2, 2, 43:
pervenire in intimam amicitiam alicujus,Nep. Alcib. 5, 3:
manere in amicitiā,Cic. Verr 2, 5, 32:
amicitiam violare,Liv. 34, 31:
deserere jura amicitiae,Cic. Am. 10:
funditus evertere,id. Fin. 2, 25:
dissociare,id. Am. 20:
dimittere, dissuere, discindere,id. ib. 21:
dirumpere,id. ib. 22 fin.:
dissolvere,Vulg. Eccli. 22, 5:
deficere ab amicitiā alicujus,Nep. Con. 2, 2:
repudiare amicitiam alicujus,Cic. Planc. 19:
renunciare amicitiam alicui,Liv. 42, 25.—
II Transf.
A In the histt., a league of friendship, an alliance between different nations, = foedus:
Ubii, qui amicitiam fecerant,Caes. B. G. 4, 16:
amicitiam populi Romani colere,Sall. J. 8, 2:
in amicitiam Populi Romani venire,Liv. 22, 37:
reges bello victos in amicitiam recipere,Sall. J. 14, 5:
foedus et amicitia,id. ib. 104, 5:
amicitia et foedus,id. ib. 104, 4:
amicitia ac societas,Liv. 7, 31:
amicitiae foedus,id. 42, 12:
amicitiam petere,id. 38, 18:
quae urbes in amicitiā permanserant,id. 43, 21; 10, 45:
amicitias cum aliquo facere,Vulg. 2 Reg. 31, 2:
cum aliquo inire,ib. 2 Par. 20, 35 al. —
B In botany, of plants, sympathy:
rutae cum flco,Plin. 19, 8, 45, § 156:
inter has vitium amicitiā accipitur ulmus,id. 16, 17, 29, § 72.—
C In post-Aug. Lat., abstr. pro concr. = amici:
hospitem nisi ex amicitiā domini quam rarissime recipiat,Col. 11, 1, 23 (cf. before:
hospitem nisi amicum familiaremque domini necessarium receperit): quin et parte ejusdem epistulae increpuit amicitias muliebres,Tac. A. 5, 2:
omnes amicitias et familiaritates intra breve tempus adflixit,Suet. Tib. 51.