cantĭcum — Lewis & Short
cantĭcum, i, n.cantus.
nosti canticum (in Demiurgo Turpilii), meministi Roscium,Cic. Fam. 9, 22, 1:
agere,Liv. 7, 2, 9:
desaltare,Suet. Calig. 54:
histrio in cantico quodam,id. Ner. 39:
Neroniana,id. Vit. 11:
Atellanis notissimum canticum exorsis,id. Galb. 13.—
chorus canticum Insonuit,Phaedr. 5, 7, 25:
canticum repetere,id. 5, 7, 31:
omne convivium obscenis canticis strepit,Quint. 1, 2, 8; 1, 10, 23; cf. id. 1, 8, 2; 1, 12, 14; 9, 2, 35; 11, 3, 13.—