capto — Lewis & Short
capto, āvi, ātum, 1,
(syn. aucupor, venor): Tantalus a labris sitiens fugientia captat Flumina,Hor. S. 1, 1, 68; so id. ib. 1, 2, 108; Ov. M. 3, 432; 10, 42; cf.:
aquam hianti ore,Curt. 4, 16, 12; and:
imbrem ore hianti,id. 4, 7, 14:
laqueo volucres, harundine pisces,Tib. 2, 6, 23; Verg. G. 1, 139; Hor. Epod. 2, 36; Ov. M. 8, 217; cf.:
(meretrices) occurrebant amatoribus: Eos captabant,Plaut. Ep. 2, 2, 31:
muscas,Suet. Dom. 3:
modo cervicem, modo crura,Ov. M. 9, 37:
collum,id. ib. 3, 428:
patulis naribus auras,Verg. G. 1, 376; Ov. M. 7, 557; 4, 72:
plumas ore,id. ib. 8, 198:
umbras et frigora,Verg. E. 2, 8; cf. id. ib. 1, 53:
auribus aëra,to catch the breeze, id. A. 3, 514:
captata Hesperie,watched, sought for, Ov. M. 11, 768.—
class.): sermonem,to watch, listen to, Plaut. Cas. 2, 8, 8; cf. Ter. Phorm. 5, 6, 29:
sonitum aure admota,Liv. 38, 7, 8;
solitudines,Cic. Tusc. 3, 26, 63:
quid consili,to adopt, Plaut. As. 2, 2, 91; Ter. And. 1, 1, 143; 2, 4, 1:
assensiones alicujus,Cic. Inv. 1, 31, 51:
plausus,to covet, id. Pis. 25, 60:
misericordiam,id. Phil. 2, 34, 86; id. Inv. 1, 55, 106:
voluptatem,id. Fin. 1, 7, 24 (opp. praeterire):
risus,to provoke, strive to excite, id. Tusc. 2, 7, 17; Quint. 6, 3, 26; Phaedr. 1, 29, 1:
favorem,Quint. 6, 1, 25; Suet. Tib. 57: nomen imperatorium, D. Brut. ap. Cic. Fam. 11, 4:
incerta pro certis,Sall. C. 20, 2; cf.:
nubes et inania,Hor. A. P. 230:
libertatis auram,Liv. 3, 37, 1; cf.:
auram incertae famae,Curt. 4, 5, 8:
occasionem,to watch for, Liv. 38, 44, 3; Suet. Caes. 7:
tempus rei,Quint. 4, 2, 70; Liv. 4, 36, 3:
tempestates,id. 5, 6, 4:
brevitatem,Quint. 10, 1, 32:
elegantiam actoris,id. 11, 3, 184:
leporem propositionum ac partitionum,id. 11, 1, 53:
solas sententias multas,id. 8, 5, 30:
auctoritatem contemptu ceterorum,id. 12, 3, 12; 9, 2, 98; cf. id. 11, 3, 142:
vox non captata, sed velut oblata,id. 9, 3, 73. —With inf. as object:
prendique et prendere captans,Ov. M. 10, 58:
laedere aliquem,Phaedr. 4, 8, 6:
opprimere,id. 5, 3, 2:
acquirere voluptates,Col. 8, 11, 1.—
With a clause as object: cum, an marem editura esset variis captaret (i. e. magno studio quaereret) ominibus,Suet. Tib. 14.—
magnum hoc vitium vino'st: Pedes captat primum, luctator dolosu'st,Plaut. Ps. 5, 1, 6; cf.
captatio: quā viā te captent, eādem ipsos capi?Ter. Hec. 1, 1, 16:
tu si me impudicitiae captas, capere non potes,Plaut. Am. 2, 2, 189; 1, 1, 266; 2, 2, 163; id. Men. 4, 2, 83:
astutemihi captandum'st cum illoc,id. Most. 5, 1, 21:
quid ad illum qui te captare vult, utrum tacentem irretiat te an loquentem?Cic. Ac. 2, 29, 94:
est quiddam quod suā vi nos adliciat ad sese, non emolumento captans aliquo, sed trahens suā dignitate,id. Inv. 2, 52, 157:
hostem insidiis,Liv. 2, 50, 3:
inter se,id. 44, 24, 8; 44, 25, 12: verba (to interpret sophistically; cf. captio), Dig. 10, 4, 19.—Absol.: contra est eundum cautim et captandum mihi, Att. ap. Non. p. 512, 12; p. 512, 50: in colloquiis insidiari et captare, Liv. 32, 33, 11 ( = captionibus uti, studere fallere).—Hence,
testamenta senum,Hor. S. 2, 5, 23; cf.
hereditatem,Dig. 29, 6, 1:
homines,Petr. 116, 6; Mart. 6, 63; Plin. Ep. 2, 20, 7; 4, 2, 2; Juv. 16, 56 al.; cf. captator and captatorius.—
ubi captato sermone diuque loquendo ad nomen venere Jovis,Ov. M. 3, 279.