LOGOI

The corpus record — Latin

cavillatio

cavillatio · f

a jeering

Generated live from the audited Latin corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.

Where it lives

What it meant

căvillātĭo — Lewis & Short

căvillātĭo, ōnis, f.id.,

I a jeering, raillery, scoffing, irony in jest or in earnest: cum duo genera sint facetiarum, alterum aequabiliter in omni sermone fusum, alterum peracutum et breve: illa a veteribus superior cavillatio, haec altera dicacitas nominata est, Cic. de Or. 2, 54, 218: cavillatio est jocosa calumniatio, Paul. ex Fest. p. 45 Müll.; Plaut. Stich. 1, 3, 75; id. Truc. 3, 2, 17; Suet. Vesp. 23; Gell. 5, 5, 2: inter consules magis cavillatio quam magna contentio de provinciā fuit, Liv. 42, 32, 1: acerba, Suet. Tib. 57: nominis, id. Gram. 3.—
II Meton., an empty, sophistical discourse, sophistry (so most freq. in Quint.), Cic. ap. Sen. Ep. 111, 1; cf. Dig. 50, 16, 177: ineptae, Quint. 7, 9, 4: infelix verborum, id. 10, 7, 14; cf. id. 2, 17, 7: manifesta, id. 9, 1, 15: juris, id. 7, 4, 37: sine metu cavillationis, id. 2, 14, 5.

Where it came from

No etymology authority pointer is recorded for this lemma yet — an honest gap, not an omission.

Downloads

CC BY 4.0 with receipt attribution — every file carries its license line. What is exportable

Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.