dē-pōno — Lewis & Short
dē-pōno, pŏsŭi, pŏsĭtum, 3 (
deposivit,id. Most. 2, 1, 35; Catull. 34, 8; inf. perf. deposisse, Verg. Cat. 8, 16; part. sync. depostus, Lucil. ap. Non. 279, 19, v. pono), v. a., to lay away, to put or place aside; to lay, put, or set down; to lay, place, set, deposit (freq. in all periods and sorts of writing).—Constr. with acc. alone; or acc. and locative or abl. with or without a prep.; or acc. and adv. of place where, or apud and personal name; rare and doubtful with in and acc. (cf. Krebs, Antibarb. p. 340 sq.). —
caput deponit, condormiscit,Plaut. Curc. 2, 3, 81; cf.:
caput terrae,Ov. Am. 3, 5, 20:
corpora (pecudes),Lucr. 1, 259; cf.:
corpora sub ramis arboris,Verg. A. 7, 108:
fessum latus sub lauru,Hor. Od. 2, 7, 19:
mentum in gremiis mimarum,Cic. Phil. 13, 11, 24 et saep.:
onus,Cic. Rosc. Am. 4, 10; id. Sull. 23, 65; Front. Strat. 1, 5, 3 al.; cf.:
onera jumentis,Caes. B. C. 1, 80, 2:
arma,id. B. G. 4, 32 fin.; id. B. C. 3, 10, 9; Liv. 5, 2 al.; cf.:
depositis in contubernio armis,Caes. B. C. 3, 76, 2:
arma umeris,Verg. A. 12, 707:
anulos aureos et phaleras,Liv. 9, 46:
coronam, and, shortly after, coronam Romae in aram Apollinis,id. 23, 11:
ungues et capillos,i. e. to cut off, Petr. 104, 6; cf.
comas (for which, shortly before, secuit capillos),Mart. 5, 48, 6:
crinem,Tac. H. 4, 61 et saep.:
argenti pondus defossā terrā,Hor. S. 1, 1, 42:
semina vel scrobe vel sulco,to deposit in the earth, to plant, Col. 5, 4, 2; and:
stirpem vitis aut oleae,id. 1, 1, 5:
malleolum in terram,id. 3, 10, 19:
plantas sulcis,Verg. G. 2, 24 et saep.: exercitum in terram (for exponere), to land, Just. 4, 5, 8:
hydriam de umero,Vulg. Gen. 21, 46.— Poet. of bearing, bringing forth (as the putting off of a burden): (Latonia) quam mater prope Deliam Deposivit olivam, Catull. 34, 8; cf.:
onus naturae,Phaedr. 1, 18, 5; 1, 19, 4; to lay as a stake, wager: Dam. Ego hanc vitulam ... Depono. Men. De grege non ausim quicquam deponere tecum ... verum pocula ponam Fagina, Verg. E. 3, 31 sq.—
non semper deposita reddenda: si gladium quis apud te sana mente deposuerit, repetat insaniens: reddere peccatum sit, etc.,Cic. Off. 3, 25, 95; so,
aliquid apud aliquem,Plaut. Bac. 2, 3, 72; Cic. Fam. 5, 20, 2; Cic. Verr. 2, 4, 12, § 29; Caes. B. C. 3, 108 fin.; Quint. 5, 13, 49; 9, 2, 92; Tac. H. 1, 13; Liv. 38, 19, 2 et saep.; cf.:
obsides apud eos,Caes. B. G. 7, 63 al.:
praedam in silvis,id. ib. 6, 41; cf.:
pecuniam in templo,Liv. 44, 25:
pecunias in publica fide,id. 24, 18 fin.;
also: liberos, uxores suaque omnia in silvas,Caes. B. G. 4, 19 (dub.—al. in sylvis; id. B. C. 1, 23, 4 the true reading is in publico):
impedimenta citra flumen Rhenum,id. B. G. 2, 29, 4:
saucios,id. B. C. 3, 78, 1 and 5 et saep.:
pretium in deposito habendum,in charge, Dig. 36, 3, 5 fin.:
si pro deposito apud eum fuerit,ib. 33, 8, 8, § 5.—
scio quam rem agat: ut me deponat vino, etc.,to make drunk, Plaut. Aul. 3, 6, 39.—
jam prope depositus, certe jam frigidus,Ov. Pont. 2, 2, 47:
depositum nec me qui fleat ullus erit,id. Tr. 3, 3, 40:
DEPOSITVS IN PACE,Inscr. Orell. 5014; cf. ib. 4874.—As subst.:
depositus meus,Petr. 133, 4.—
deponere est desperare, unde et depositi desperati dicuntur,Non. 279, 30: depositus modo sum anima, vita sepultus, Caecil. ap. Non. 279 (Com. v. 121 Rib.):
ut depositi proferret fata parentis,Verg. A. 12, 395 Serv.: texere paludes Depositum, Fortuna, tuum, Lucan. 2, 72;
and transf.: mihi videor magnam et maxime aegram et prope depositam reip. partem suscepisse,Cic. Verr. 2, 1, 2, § 5.—
aedificium vel arboris ramos,Dig. 8, 2, 17 (shortly after, qui tollit aedificium vel deprimit); so id. 8, 2, 31; 41, 3, 23 fin. et saep.:
deposita arx,Stat. S. 1, 4, 91:
statuas,pull down, Spart. Sev. 14: tabulas, destroy, Capit. Max. duob. 12:
adversarios tuos,Vulg. Exod. 15, 7. —
studia de manibus,Cic. Ac. 1, 1, 3:
ex memoria insidias,id. Sull. 6, 18:
in sermone et suavitate alicujus omnes curas doloresque deponere,id. Fam. 4, 6, 2:
petitoris personam capere, accusatoris deponere,id. Quint. 13 fin.; so,
contentionem,Liv. 4, 6; cf.
certamina,id. ib.;
and, bellum,Ov. M. 8, 47; Tac. H. 2, 37;
opp. incipere,Sall. J. 83, 1;
opp. coepisse,Liv. 31, 1;
and with omittere,id. 31, 31 fin.:
deponere amicitias, suscipere inimicitias,Cic. Lael. 21, 77:
invidiam,id. Agr. 2, 26, 69:
simultates,id. Planc. 31, 76:
maerorem et luctum,id. Phil. 14, 13:
omnem spem contentionis,Caes. B. G. 5, 19:
consilium adeundae Syriae,id. B. C. 3, 103:
imperium,id. B. G. 7, 33 fin.; id. B. C. 2, 32, 9; Cic. N. D. 2, 4, 11; Liv. 2, 28 al.; cf.
provinciam,Cic. Pis. 2, 5; id. Fam. 5, 2, 3;
dictaturam,Quint. 3, 8, 53; 5, 10, 71:
nomen,Suet. Ner. 41; Ov. M. 15, 543:
famem,id. F. 6, 530; cf.:
sitim in unda vicini fontis,i. e. to quench, id. M. 4, 98:
morbos,Plin. 7, 50, 51:
animam,i. e. to die, Nep. Hann. 1.—
te de ministerio tuo,Vulg. Is. 22, 19.—
aliquid rimosa in aure,Hor. S. 2, 6, 46:
aliquid tutis auribus,id. Od. 1, 27, 18:
eo scortum,Tac. H. 1, 13.—Hence, dēpō-nens, entis, P. a., subst. (sc. verbum, lit., a verb that lays aside its proper pass. signif.), in the later grammar. a verb which, in a pass. form, has an act. meaning; deponent, Charis. p. 143 P.; Diom. p. 327 ib.; Prisc. p. 787 ib. sq. et saep.— dēpŏsĭtus, a, um, P. a., and esp. as subst. dēpŏsĭtum, i, n., any thing deposited or intrusted for safe-keeping, etc., a deposit, trust:
reddere depositum,Cic. Off. 1, 10, 31:
si depositum non infitietur amicus,Juv. 13, 60; cf. Dig. 36, 3, 5 al.:
contempto Domino negaverit proximo suo depositum,Vulg. Lev. 6, 2; 1 Tim. 6, 20 al.