dē-prōmo — Lewis & Short
dē-prōmo, prompsi (-msi), promptum (-mtum), 3,
pecuniam ex arca,Cic. Off. 2, 15; cf.: pecuniam ex aerario, id. de imp. Pomp. 13, 37, and v. infra, no. II.:
tela pharetris,Verg. A. 5, 501; cf.
11, 590: gramina loculis,Ov. F. 6, 749:
Caecubum cellis,Hor. Od. 1, 37, 5:
cibum servis,Plaut. Trin. 4, 2, 104; cf. id. Curc. 2, 2, 1; id. Truc. 3, 1, 2:
merum Sabinā diotā,Hor. Od. 1, 9, 7:
condo et compono quae mox depromere possim,id. Ep. 1, 1, 12.—
e promptuaria cella depromi ad flagrum,Plaut. Am. 1, 1, 4.—
e quibus locis, quasi thesauris argumenta depromerentur,Cic. Fin. 4, 4 fin.; so with ex, id. de Or. 1, 46; id. Clu. 21, 58; id. Phil. 3, 6, 15 al.:
juris utilitatem vel a peritis vel de libris,id. de Or. 1, 59, 252; cf.:
de jure civili depromptum,id. ib. 1, 57, 244; c. abl. alone:
sinu vires,Val. Fl. 7, 450.