dēsīdĕrābĭlis — Lewis & Short
dēsīdĕrābĭlis, e, adj.desidero,
I desirable (rare):
desiderabilia (anteponantur) iis, quibus facile carere possis,Cic. Top. 18, 69; id. Fin. 1, 16, 53:
velut suis vitiis,Liv. 24, 5:
princeps,Tac. H. 2, 76:
terra,Vulg. Psa. 105, 24; and in the Comp. Suet. Tib. 21.—Sup. does not occur.—* Adv., dēsī-dĕrābĭlĭter, with ardent desire:
concupiscere,Aug. Ep. 143, 2.