dī-mētĭor — Lewis & Short
dī-mētĭor, mensus, 4,
studium dimetiendi caeli atque terrae,Cic. de Sen. 14, 49:
dimetiri et dinumerare syllabas,id. Or. 43, 147:
campum ad certamen,Verg. A. 12, 117:
mundum,Quint. 12, 11, 10; cf. id. 9, 4, 112.—Hence, part. as subst.: dīmētĭens, entis, f., the diameter (dia/metros), Plin. 2, 23, 21, § 86 sq.!*? In pass. signif.:
columnae altitudo dimetiatur in partes duodecim,Vitr. 3, 3; 5, 9; Quint. 8 prooem. § 27:
mirari se sollertiam ejus, a quo essent illa dimensa atque descripta,Cic. de Sen. 17, 59; so in the part., Caes. B. G. 2, 19, 5; 4, 17, 3; Quint. 9, 4, 27; Cic. N. D. 2, 62, 155; Verg. G. 1, 231; 2, 284.—Cf. in fut. pass. part.:
non cum vitae tempore esse dimetiendam commemorationem nominis nostri,Cic. Arch. 11, 29 Halm (Baiter, dimittendam).