1. ef-fĕro — Lewis & Short
ef-fĕro or ecfĕro (cf. Neue, Formenl. 2, 766), extŭli, ēlatum, efferre or ecferre, v. a.,
ex navi,Plaut. Am. 2, 1, 82; cf.
tela, etc., ex aedibus Cethegi,Cic. Cat. 3, 3 fin.:
argentum jubeo jam intus efferri foras,Plaut. Bacch. 1, 1, 62; cf. id. ib. 4, 9, 127; id. Most. 2, 1, 58; id. Mil. 4, 8, 4:
argentum ad aliquem,id. Epid. 5, 1, 27; id. Truc. 3, 1, 16:
machaeram huc,id. Mil. 2, 5, 53; cf. id. Stich. 2, 2, 28:
puerum extra aedes usquam,Ter. Hec. 4, 1, 48:
cistellam domo,id. Eun. 4, 6, 15; cf.:
cibaria sibi quemque domo,Caes. B. G. 1, 5, 3:
frumentum ab Ilerda,id. B. C. 1, 78, 1:
piscem de custodia,Col. 8, 17 fin.:
litteras,Caes. B. G. 5, 45, 4:
mucronem,Cic. Cat. 2, 1, 2; cf.:
vexilla, signa, arma (e castris, extra fines, etc.),Liv. 10, 19; 27, 2; 29, 21; Tac. H. 3, 31 al.:
ferrum a latere deripuit, elatumque deferebat in pectus,id. A. 1, 35 fin.: Colchis pedem, Enn. ap. Non. 297, 20; so,
pedem,Verg. A. 2, 657; cf.
pedem aedibus,Plaut. Bacch. 3, 3, 19:
pedem portā,Cic. Att. 6, 8, 5; 7, 2, 6; Suet. Tib. 38:
pedem quoquam,Plaut. Capt. 2, 3, 97:
se hinc (ignis),Lucr. 6, 89 and 385:
se vallo (equus),Tac. A. 15, 7:
Furium longius extulit cursus,Liv. 3, 5; cf.:
Messium impetus per hostes extulit,id. 4, 29.—
nam jam credo mortuus est,Plaut. Aul. 3, 6, 32; id. Most. 4, 3, 8 sqq.; Ter. And. 1, 1, 90 Don. and Ruhnk.; 1, 1, 101; Cic. N. D. 3, 32, 80; Nep. Att. 17; Liv. 2, 33; 3, 18 fin.; Quint. 8, 5, 21; Suet. Aug. 99; Hor. S. 2, 5, 85; Vulg. Luc. 7, 12.—
id, quod agri efferant,Cic. Rep. 2, 4 fin.; id. Brut. 4, 16; cf. also Cic. Verr. 2, 3, 47 fin.; 86 al.—
ea, quae efferant aliquid ex sese, perfectiores habere naturas quam, etc.,Cic. N. D. 2, 33 fin.; cf. Quint. 10, 1, 109; poet.:
(Italia) genus acre virum,Verg. G. 2, 169.—
aliquem in murum,Caes. B. G. 7, 47 fin.:
pars operis in altitudinem turris elata,id. B. C. 2, 8 fin.; cf. Quint. 11, 3, 103; and Suet. Calig. 32:
corvus e conspectu elatus,Liv. 7, 26:
pulvis elatus,id. 4, 33:
elata super capita scuta,Tac. H. 3, 27: jubar (luna), Petron. Poët. 89, 2, 54; poet.:
caput Auctumnus agris extulit,Hor. Epod. 2, 18.
clamorem,to raise, Plaut. Am. 1, 1, 73:
quod neque in vulgum disciplinam efferri velint, neque, etc.,Caes. B. G. 6, 14, 4; cf. Plin. 2, 12, 9:
vocem ejus in vulgus,Tac. A. 12, 21:
tuum peccatum foras,Ter. Phorm. 5, 7, 65 Ruhnk.:
hoc foras,Cic. Phil. 10, 3; so,
clandestina consilia,Caes. B. G. 7, 1, 6:
rem,id. ib. 7, 2, 2:
has meas ineptias,Cic. de Or. 1, 24, 111:
divinitus dicta,id. ib. 3, 1 fin. et saep.—With a rel. clause:
posteaquam in volgus militum elatum est, qua arrogantia in colloquio Ariovistus usus, etc.,Caes. B. G. 1, 46, 4.—
verbum de verbo expressum extulit,Ter. Ad. prol. 11:
ut verba inter se ra tione conjuncta sententiam efferant,Varr. L. L. 8, § 1 Müll.:
si graves sententiae inconditis verbis efferuntur,Cic. Or. 44, 150; cf. Quint. 9, 4, 13:
quae incisim aut membratim efferuntur, ea, etc.,Cic. Or. 67; cf. Quint. 9, 4, 33; 8, 3, 40; 10, 2, 17: pleraque utroque modo efferuntur, luxuriatur, luxuriat, etc., id. 9, 3, 7; cf. id. 1, 5, 16; 64; 2, 14, 2.—
studio,Cic. de Sen. 23, 83; id. Att. 1, 8, 2; id. N. D. 1, 20 fin.; Caes. B. C. 1, 45, 2; cf.
cupiditate,Cic. Div. 1, 24, 49:
vi naturae atque ingenii,id. Mur. 31, 65:
laetitia,id. Deiot. 9, 26 (cf. act.:
comitia ista praeclara, quae me laetitia extulerunt,id. Fam. 2, 10):
incredibili gaudio,id. Fam. 10, 12, 2; cf. id. Rep. 3, 30; Suet. Caes. 22:
voluptate canendi ac saltandi,id. Calig. 54:
popularitate,id. Ner. 53.—
pretia alicujus rei,Varr. R. R. 3, 6 fin.:
quorum animi altius se extulerunt,Cic. Rep. 3, 3:
aliquem ad summum imperium per omnes honorum gradus,id. Cat. 1, 11, 28; cf.:
aliquem supra leges,Tac. A. 2, 34; and:
aliquem geminatis consulatibus,id. ib. 1, 3; cf. also id. ib. 4, 40:
aliquem pecunia aut honore,Sall. J. 49, 4:
patriam demersam extuli,Cic. Sull. 31, 87; cf. Nep. Dion. 6; Cic. Prov. Cons. 14, 34:
aliquem maximis laudibus,id. Off. 2, 10, 36; cf. Caes. B. C. 3, 87:
aliquem summis laudibus ad caelum,Cic. Fam. 9, 14; cf. Nep. Dion. 7 fin.:
aliquid maximis laudibus,Cic. Lael. 7, 24:
aliquem laudibus,Tac. A. 3, 72:
aliquem verbis,Cic. de Or. 3, 14, 52:
aliquid versibus,id. Rep. 1, 14;
and simply aliquid,Cic. Verr. 2, 4, 56; Tac. A. 2, 63:
aliquem in summum odium,id. H. 4, 42; cf.:
rem in summam invidiam,Quint. 8, 4, 19.—
appareo, eluceo, exsisto): cum (virtus) se extulit et ostendit suum lumen,Cic. Lael. 27; cf.
so with a figure borrowed from the heavenly bodies: qua in urbe (Athenis) primum se orator extulit,id. Brut. 7, 26:
volo se efferat in adolescente fecunditas,id. de Or. 2, 21.—
nec cohibendo efferentem se fortunam, quanto altius elatus erat, eo foedius corruit (Atilius),Liv. 30, 30:
quod aut cupias ardenter aut adeptus ecferas te insolenter,Cic. Tusc. 4, 17, 39:
qui enim victoria se ecferunt, quasi victos nos intuentur,id. Fam. 9, 2, 2; cf.:
se altius et incivilius,Flor. 1, 26, 8:
sese audacia, scelere atque superbia,Sall. J. 14, 11:
hic me magnifice effero,Ter. Heaut. 4, 3, 31:
(fortunati) efferuntur fere fastidio et contumacia,Cic. Lael. 15, 54:
se efferre in potestate,to be insolent in office, id. de Or. 2, 84, 342.—Esp. freq. in the part. perf.:
stulta ac barbara arrogantia elati,Caes. B. C. 3, 59, 3:
recenti victoria,id. B. G. 5, 47, 4:
spe celeris victoriae,id. ib. 7, 47, 3:
gloria,id. B. C. 3, 79, 6:
elatus et inflatus his rebus,Cic. Agr. 2, 35, 97:
secunda fortuna magnisque opibus,Nep. Alcib. 7, 3; id. Milt. 7, 2:
elatus ad vanam fiduciam,Curt. 3, 19, 10;
but also: ad justam fiduciam,Liv. 27, 8, 7 et saep.—In the act. (rare, and with a fig. perh. borrowed from the wind): is demum vir erit, cujus animum nec prospera (fortuna) flatu suo efferet (elates, inflates), nec adversa infringet, Liv. 45, 8 fin.—
modo in elatiora modo in depressiora clivi,Col. 2, 4, 10:
elatissimae lucernae,Tert. Apol. 53.—
animus magnus elatusque,Cic. Off. 1, 18, 61; id. Tusc. 1, 40, 96:
verba,high-sounding, id. Or. 36, 124;
hoc casu elatior Julianus,Amm. 21, 4, 7; Vulg. Rom. 1, 30:
insula opibus,Nep. Milt. 7, 2. —Adv.: ēlāte, loftily, proudly:
elate et ample loqui, opp. humiliter demisseque sentire,Cic. Tusc. 5, 9:
dicere (opp. summisse),id. Opt. Gen. 4, 10.—Comp.:
se gerere,Nep. Paus. 2, 3:
elatius et arrogantius praefatur,Gell. 9, 15, 4.