ē-mūnĭo — Lewis & Short
ē-mūnĭo, īvi or ii, ītum, 4, v. a.,
locum arcis in modum,Liv. 24, 21 fin.:
non opus est arduos colles emunire,Sen. Clem. 1, 19, 6.—
obice postes,Verg. A. 8, 227:
murum opere,Liv. 26, 46, 2:
caveam retibus,Col. 8, 8, 4:
sola et latera horreorum,id. 1, 6, 16.—
vites caveis ab injuria pecoris,Col. 5, 6, 21.—
murus, ut in suspecto loco, supra ceterae modum altitudinis, emunitus erat,Liv. 21. 7, 7:
locus in modum arcis emunitus,id. 24, 21, 12.—
toros ostro auroque,Stat. Th. 1, 518.—(e) To clear, to make passable:
silvas ac paludes,Tac. Agr. 31.—
emunivit animum,Sen. Contr. 3, 17, 10, p. 226 Bip.