ē-verto — Lewis & Short
ē-verto or -vorto, ti, sum, 3, v. a.,
aequora ventis,to upturn, agitate, Verg. A. 1, 43; cf.
aquas,Ov. H. 7, 42:
mare,Sen. Ep. 4:
campum,i. e. to plough, Val. Fl. 7, 75:
cervices,to twist, Ter. Heaut. 2, 3, 131 Ruhnk.—More freq. and class. (not in Caes.),
naviculam,Cic. de Or. 1, 38, 174; id. Par. 3, 1, 20; id. Fin. 4, 27 fin.; cf. id. Rep. 1, 34:
pinum,Verg. G. 1, 256; Plin. 16, 31, 56 § 130; cf.
poët.: Ismara,i. e. the trees of Ismarus, Stat. Th. 6, 107:
currum,Curt. 4, 15; cf.
equum,Prop. 4 (5), 10, 8.—Transf., of persons:
eversus,thrown down, Plin. 21, 19, 77, § 132; 26, 13, 85, § 137.—Designating the term. ad quem:
si quis Athon Pindumve revulsos Sede sua, totos in apertum everteret aequor,Ov. M. 11, 555; cf.:
tecta in dominum,id. ib. 1, 231.—
urbes (with diripere),Cic. Off. 1, 24:
Carthaginem,id. Rep. 6, 11:
Trojam,Ov. M. 13, 169:
castellum,Hor. Ep. 2, 2, 34:
funditus arces,Sil. 17, 376.—
ut agro evortat Lesbonicum, quando evortit aedibus,Plaut. Trin. 3, 1, 15; so,
adolescentem bonis,id. ib. 1, 2, 177:
pupillum fortunis patriis,Cic. Verr. 2, 1, 51:
eos fortunis omnibus,id. Div. in Caecil. 6, 21; id. Fl. 5:
hunc funditus bonis,id. Rosc. Am. 39 fin.—
ab imo summa,Lucr. 5, 163:
aliquem non judicio neque disceptatione, sed vi atque impressione evertere,to ruin, Cic. Fam. 5, 2, 8:
aliquem fortunis omnibus,id. Div. in Caec. 6, 21.—
funditus aratores,Cic. Verr. 2, 3, 18 fin.:
funditus civitates,id. Pis. 35, 86:
eversa per te et perdita civitas,id. ib. 24, 57; id. Lael. 7, 23; cf. Quint. 2, 16, 4; Verg. G. 1, 500:
funditus amicitiam,Cic. Fin. 2, 25; cf.:
penitus virtutem,id. ib. 3, 3:
totum genus hoc regiae civitatis,id. Rep. 2, 29:
leges, testamenta,Cic. Verr. 2, 2, 19; cf. id. Cat. 1, 7 fin.:
constitutam philosophiam,id. Ac. 2, 5, 15; cf.
definitionem,id. 2, 6 fin.:
finitionem,Quint. 7, 3, 23:
opus,id. 2, 17, 34:
majestatem dictatoriam et disciplinam militarem,Liv. 8, 30 fin.:
patrimonium,to waste, squander, Dig. 47, 6, 1:
pietatem,Lucr. 3, 84:
spem,Ov. M. 13, 623:
Crassos, Pompeios,to ruin, Juv. 10, 108: titulum, to erase, Capit. Gord. Tert. 34.