exāmĭno — Lewis & Short
exāmĭno, āvi, ātum, 1, v. n. and
examinant alvi,Col. 9, 14, 5.—
(aër) tamquam paribus examinatus ponderibus,Cic. Tusc. 1, 19, 43; cf.: ad certum pondus, * Caes. B. G. 5, 12, 4.—*
non aurificis statera, sed quadam populari trutina examinari,Cic. de Or. 2, 38, 159; cf.:
omnia verborum momentis, non rerum ponderibus,id. Rep. 3, 8; so,
aliquid suis ponderibus,id. Planc. 32 fin.:
diligenter verborum omnium pondera,id. Or. 8, 26; Quint. 10, 3, 5:
emendate loquendi regulam,id. 1, 5, 1;
juncturam syllabarum longarum et brevium aurium mensura,Gell. 16, 18, 3:
(Parrhasius) examinasse subtilius lineas traditur (shortly after: circumscripsit omnia),Quint. 12, 10, 4 Spald.: male verum examinat omnis Corruptus judex, * Hor. S. 2, 2, 8; cf.
of judicial examination,Quint. 12, 3, 6; Dig. 30, 58; 33, 7, 12, § 43. —Hence, exāmĭnātus, a, um, P. a., tried, i. e. careful, thoughtful (late Lat.):
examinatissima diligentia,Aug. Conf. 7, 6. —Adv.: exāmĭnātē, carefully, considerately:
credere,Tert. Praescr. 33.—Comp.:
examinatius deliberare,Amm. 25, 7.