făvor — Lewis & Short
făvor, ōris, m.id.,
favorem et urbanum Cicero nova credit. Nam in epistola ad Brutum, Eum, inquit, amorem et eum (ut hoc verbo utar) favorem in consilium advocabo,Quint. 8, 3, 34;
so with amor,Suet. Claud. 12;
with studium,id. Vit. 15:
qui favore populi tenetur et ducitur,Cic. Sest. 54, 115; cf.
under II.: quae sunt varie et ad tempus descripta populis, favore magis quam re, legum nomen tenent,Cic. Leg. 2, 5, 11:
amplecti aliquem favore,Liv. 2, 56:
adferre alicui,Just. 27, 1:
ex maxima invidia in gratiam et favorem nobilitatis Jugurtha venit,Sall. J. 13, 7; cf.
opp. invidia,id. ib. 73, 4:
plebis,Liv. 7, 25, 1; cf. id. 2, 56, 1:
partium Pompeii,Vell. 2, 54, 2:
concilia to populi favore,Suet. Caes. 11:
militum,id. Tit. 5; Hor. C. 4, 8, 26; id. Ep. 2, 1, 9:
favor in aliquem,Tac. H. 1, 53 fin.:
pro laborantibus,Quint. 4, 1, 9. —
fortunae favor,Sen. Ep. 42, 4; 72, 4.—
favoris causa, said where the law inclines to or encourages a particular right or practice: hoc favoris causa constitutum est, ut pro plenis (honoribus) incoätos accipiamus,Dig. 50, 4, 8; 23, 3, 74; Gai Inst. 4, 14; cf.:
favor libertatis,Paul. Sent. 2, 23, 2; 2, 24, 2 sq.—
quod studium et quem favorem secum in scenam attulit Panurgus?Cic. Rosc. Com. 10, 29; Phaedr. 5, 5, 25:
audientium,Quint. 3, 8, 7:
facere favorem,id. 7, 1, 33:
promere favorem,id. 9, 1, 21:
emerendi favoris gratia,id. 7, 1, 2:
magno omnium favore,Suet. Claud. 21; cf.:
plauditur et magno palma favore datur,Ov. Tr. 2, 506:
tutatur favor Euryalum,Verg. A. 5, 343.