flāgĭto — Lewis & Short
flāgĭto, āvi, ātum, 1 (archaic
etiam atque etiam insto atque urgeo, insector, posco, atque adeo flagito crimen,Cic. Planc. 19, 48; cf.:
insector, inquam et flagito testes,id. Font. 1, 1; and:
qui reliquos non desideraret solum, sed etiam posceret et flagitaret,Cic. Verr. 2, 5, 28, § 71:
ut admoneam te, non ut flagitem: metuo ne te forte flagitent: ego autem mandavi, ut rogarent,id. Fam. 9, 8, 1; cf.:
admonitum venimus te, non flagitatum,id. de Or. 3, 5, 17:
consulis auxilium implorare et flagitare,id. Rab. Perd. 3, 9:
ea, quae tempus et necessitas flagitat,id. Phil. 5, 19 fin.—In pass.:
quia illum clamore vidi flagitarier,called for by the public crier, Plaut. Men. prol. 48;
but, si non dabis, clamore magno et multo flagitabere,you shall be importuned, id. Ps. 1, 5, 143; 4, 7, 46:
ne ejus sceleris in te ipsum quaestio flagitaretur,Cic. Vatin. 11, 26: cum stipendium ab legionibus paene seditione factā flagitaretur, when the legions demanded their pay (the ab different from the foll.), Caes. B. C. 1, 87, 3:
populus desiderio Romuli regem flagitare non destitit,Cic. Rep. 2, 12.—With acc. and ab and abl.:
a te cum tua promissa per litteras flagitabam,Cic. Fam. 3, 11, 4:
mercedem gloriae flagitat ab iis, quorum, etc.,id. Tusc. 1, 15, 34:
quid gravitas, quid altitudo animi... quid artes a te flagitent, tu videbis,id. Fam. 4, 13, 4:
id ex omnibus partibus ab eo flagitabatur,Caes. B. G. 1, 71, 1:
unicum miser abs te filium flagitat,Cic. Verr. 2, 5, 49, § 128:
siser et ipsum Tiberius princeps nobilitavit flagitans omnibus annis a Germania,Plin. 18, 5, 28, § 90.—With two acc.:
haec sunt illa, quae me ludens Crassus modo flagitabat,Cic. de Or. 2, 45, 188; cf. id. Planc. 2, 6:
quotidie Caesar Aeduos frumentum flagitare,Caes. B. G. 1, 16, 1:
nec potentem amicum Largiora flagito,Hor. C. 2, 18, 13.—
semper flagitavi, ut convocaremur,Cic. Phil. 5, 11, 30:
flagitare senatus institit Cornutum, ut, etc.,id. Fam. 10, 16, 1:
flagitabatur ab his quotidie ut, etc.,id. Sest. 11, 25.—
sed flagitat tabellarius: valebis igitur, etc.,presses, id. Fam. 15, 18 fin.:
causa postulat, non flagitat,id. Quint. 3, 13.—
(stomachus) pernā magis ac magis hillis Flagitat immorsus refici,Hor. S. 2, 4, 61.—(e) With acc. and inf.:
a delatoribus revocanda praemia,Suet. Ner. 44; cf. id. Claud. 13; Plin. 34, 8, 19, § 62; 35, 10, 36, § 65.—(z) With interrog. clause:
quae sint ea numina flagitat,Verg. A. 2, 123.—
compertum pecuniam publicam avertisse ut peculatorem flagitari jussit,Tac. H. 1, 53.—
ancillam alienam,Dig. 47, 1, 2:
juvenem,App. M. 8, p. 215: intercutibus stupris flagitatus, Cato ap. Prisc. p. 719 P.; cf.: inter cutem flagitatos dicebant antiqui mares, qui stuprum passi essent, Paul. ex Fest. p. 110, 23 Müll.