fraudŭlentus — Lewis & Short
fraudŭlentus, a, um, adj.fraus,
ecquem recalvom ac silonem senem (vidistis), fraudulentum,Plaut. Rud. 2, 1, 12:
Carthaginienses fraudulenti et mendaces,Cic. Agr. 2, 35, 95:
homo,Auct. Her. 2, 26, 41; Cic. Quint. 18, 56; Plaut. Ps. 1, 3, 132:
venditiones,Cic. Off. 3, 21, 83:
malitia,Plaut. Ps. 2, 1, 7:
calliditas,Gell. 7, 18, 10:
gestus (with humilis and servilis),Quint. 11, 3, 83.—Comp.:
tanto fraudulentior deus vester, qui, etc.,Tert. adv. Marc. 2, 28.— Sup.:
ex bonis pessimi et fraudulentissimi fiunt,Plaut. Capt. 2, 1, 38:
magice fraudulentissima artium,Plin. 30, 1, 1, § 1.—Adv.: fraudŭlenter, deceitfully, fraudulently: fraudulenter atque avariter, Cato ap. Non. 510, 21:
crudeliter aut fraudulenter infestare,Col. 1, 8, 18; Vulg. Gen. 27, 35.—Comp.:
nullum animal fraudulentius invidere homini tradunt,Plin. 30, 10, 27, § 89.