frĕquentĭa — Lewis & Short
frĕquentĭa, ae, f.frequens, II.,
I an assembling in great numbers, a numerous attendance, concourse; and more freq. concr., a numerous assembly, multitude, crowd, throng (class.; a favorite expression of Cicero).
(a) With gen.:
testis est hujusce Q. Mucii janua et vestibulum, quod maxima cottidie frequentia civium ac summorum hominum splendore celebratur,Cic. de Or. 1, 45 fin.:
quotidiana amicorum assiduitas et frequentia,Q. Cic. Petit. Cons. 1, 3:
summa hominum,Cic. Verr. 2, 2, 77, § 189; so,
hominum,id. Lael. 23, 87:
negotiatorum,Sall. J. 47, 2:
auditorum,Quint. 10, 7, 16:
scholarum,id. 1, 2, 1:
vulgi,Nep. Att. 22:
epistolarum,Cic. Att. 4, 16, 1:
magna sepulcrorum,id. Tusc. 5, 23, 65:
geniculorum,Plin. 27, 12, 91, § 113:
caeli,i. e. the density of the air, Vitr. 9, 9:
Thucydides ita creber est rerum frequentiā, ut verborum prope numerum sententiarum numero consequatur,Cic. de Or. 2, 13, 56:
communium,id. Part. Or. 12, 41.—
(b) Absol.:
domum reduci e campo cum maxima frequentia ac multitudine,Cic. Verr. 1, 7, 18:
frequentia et plausus,id. Att. 4, 1, 5:
non usitata frequentia stipati sumus,id. Mil. 1, 1:
efferri magna frequentia,id. Fl. 17, 41:
solidam et robustam et assiduam frequentiam praebere,id. Planc. 8 fin.:
frequentiam atque officium suum alicui praestare,Hirt. B. G. 8, 50, 3:
qua ex frequentia (preceded by magna multitudo),Caes. B. C. 3, 19, 5.