furtīvus — Lewis & Short
furtīvus, a, um, adj.furtum,
qui scias mercari furtivas atque ingenuas virgines,Plaut. Curc. 5, 2, 22:
liberalis mulier, advecta ex Arabia,id. Pers. 4, 3, 61:
haecine illa est furtiva virgo?id. ib. v. 83:
lana,Hor. Ep. 1, 13, 14:
strigilis,id. S. 2, 7, 110:
colores,id. Ep. 1, 3, 20; cf.:
vincula rari capilli,Prop. 4, 5, 69 (5, 5, 71 M.):
res,Quint. 5, 13, 49; Liv. 45, 39, 6.—
expeditiones (with latrocinia, opp. bella),Vell. 2, 31, 2:
victoria,Just. 11, 6:
amor,Verg. A. 4, 171:
libertas,Ov. Am. 2, 2, 15:
lectus,Tib. 1, 5, 7:
usus,id. 1, 9, 55:
mens,Ov. H. 17, 265: scriptum, cipher, Gell. 17, 9, 21:
nox,favorable to secrecy, Ov. Am. 1, 11, 3:
quem Rhea sacerdos Furtivum partu sub luminis edidit oras,Verg. A. 7, 660:
celent furtivos balnea tuta viros,secret, concealed lovers, Ov. A. A. 3, 640:
viri,id. P. 3, 3, 56.—Hence, adv.: furtīve, stealthily, secretly, furtively (very rare;
syn.: furtim, clam, secreto, occulte): clam furtive aliquid accipere,Plaut. Poen. 5, 2, 62:
quidam furtive agunt gratias et in angulo et ad aurem,Sen. Ben. 2, 23:
data munera,Ov. Am. 2, 5, 6.