hŭmĭlis — Lewis & Short
hŭmĭlis, e, adj.humus; like xamalo/s from xamai/, on the ground, i. e.,
arbores et vites et ea quae sunt humiliora neque se tollere a terra altius possunt,Cic. Tusc. 5, 13, 37; cf.:
turrim humilem parvamque fecerant,Caes. B. C. 2, 8, 1 sq.:
humilior munitio,id. ib. 3, 63, 2:
(naves) humiliores quam quibus in nostro mari uti consuevimus,id. B. G. 5, 1, 2:
humiles habitare casas,Verg. E. 2, 29:
domus,Hor. C. 3, 1, 22:
postes,Ov. M. 8, 639:
arcus,id. ib. 3, 30:
arae,Val. Fl. 3, 426:
virgas humilis mordere salicti,Juv. 11, 67:
Forentum,low, situated in the plain, Hor. C. 3, 4, 16; so,
Myconos,Ov. M. 7, 463:
Italia,Verg. A. 3, 522:
humillimo solo aqua diutissime immorata,Just. 2, 1 med.:
avi similis, quae circum litora, circum Piscosos scopulos humilis volat aequora juxta,flies low, Verg. A. 4, 255; cf.:
decisis humilis pennis,Hor. Ep. 2, 2, 50:
potest ex deformi humilique corpusculo exire formosus animus ac magnus,small, diminutive, Sen. Ep. 66:
brevi atque humili corpore homines,Gell. 19, 13, 3; Curt. 7, 4:
humiles Cleonae,little, petty, Ov. M. 6, 417 (in Ptolem. po/lis ou) mega/lh):
Troja,id. ib. 15, 424:
ipse humili designat moenia fossa,i. e. slight, shallow, Verg. A. 7, 157; so,
fossa,Tac. A. 1, 61; cf.
radix,Plin. Ep. 8, 20, 5.
supplex, summissus, demissus, abjectus): ut si parentibus nati sint humilibus,Cic. Lael. 17, 90:
humiles nati (shortly after: trivio conceptus et educatus stercore),Phaedr. 1, 27, 2: humiles et obscuri homines, Cic. Div. 1, 40, 88; id. Quint. 31, 95:
humillimus homo de plebe,Liv. 3, 19, 9; cf.:
humilis in plebe et ideo ignobilis puerpera,Plin. 7, 36, 36, § 121:
ne latos fines parare studeant potentioresque humiliores possessionibus expellant,Caes. B. G. 6, 22, 3:
humiliores, opp. opulentiores,Hirt. B. G. 8, 51 fin.:
hos Suevi vectigales sibi fecerunt ac multo humiliores infirmioresque redegerunt,Caes. B. G. 4, 3 fin.: homines humiles, opp. amplissimi viri, Balb. et Opp. ap. Cic. Att. 9, 8, A, 1:
satis superque humilis est, qui, etc.,Liv. 3, 53, 9:
junge tuis humiles, ambitiose, manus,of the servants, Ov. A. A. 2, 254:
civitas ignobilis atque humilis,Caes. B. G. 5, 28, 1:
humilem sane relinquunt et minime generosum, ut ita dicam, ortum amicitiae,Cic. Lael. 9, 29:
Viridomarus, quem Caesar ex humili loco ad summam dignitatem perduxerat,Caes. B. G. 7, 39, 1:
qui cogitationes suas abjecerunt in rem tam humilem atque contemptam,Cic. Lael. 9, 32; cf.:
nihil abjectum, nihil humile cogitant,id. Fin. 5, 20, 57:
aut nulla aut humili aliqua arte praediti,id. Arch. 5, 10:
humiles et sordidae curae,Plin. Ep. 1, 3, 3:
rei pictor,Plin. 35, 10, 37, § 120 (dub.;
Jan. floridissimus): humilis atque obsoletus vestitus,Nep. Ages. 8:
agna,poor, humble, Hor. C. 2, 17, 32:
fortuna,Juv. 6, 287:
domus,id. 11, 171.—Hence, subst.: hŭmĭle, is, n., that which is humble or base, a low station:
ex humili potens,Hor. C. 3, 30, 12:
quales ex humili magna ad vestigia rerum extollit Fortuna,Juv. 3, 39.—
Prov.: Humiles laborant ubi potentes dissident,Phaedr. 1, 30, 1.—
sermo,Hor. A. P. 229; cf.:
neque humilem et abjectam orationem nec nimis altam et exaggeratam probat,Cic. Or. 57, 192:
verbum,id. Brut. 79, 274:
humilia et vulgaria verba,Quint. 10, 1, 9:
translatio,id. 8, 6, 5:
si quis sublimia humilibus misceat,id. 8, 3, 60:
quae humilia circa res magnas, apta circa minores videntur,id. 8, 3, 18:
humile et quotidianum sermonis genus,id. 11, 1, 6:
of the author himself: Macer ... humilis,i. e. commonplace, id. 10, 1, 87:
nil parvum aut humili modo, Nil mortale loquar,Hor. C. 3, 25, 17.—
qui umquam apparitor tam humilis? tam abjectus?Cic. Phil. 2, 32, 82:
ut ille tum humilis, ut demissus erat!id. Att. 2, 21, 3:
humillimus assentator,Vell. 2, 83, 1:
neque nos simus tam humiles, ut quae laudamus inutilia credamus,Quint. 11, 1, 13:
privata deduci superbo Non humilis mulier triumpho,Hor. C. 1, 37, 32:
succumbere doloribus eosque humili animo imbecilloque ferre miserum est,Cic. Fin. 1, 15, 49:
animi,Lucr. 6, 52:
si prece et obsecratione humili ac supplici utemur,Cic. Inv. 1, 16, 22; 1, 56 init.; cf.:
fracto animo, atque humili aliquem supplicare,id. Planc. 20, 50:
humillimae preces, Suet. Vit. Luc.: pavor,Verg. G. 1, 331; cf.
metus,Val. Fl. 3, 394.—Hence, adv.: hŭmĭlĭter, low, deeply.
in loco clivoso humilius rami arborum servandisunt, in plano altius,Pall. 3, 13, 3:
eadem facta claritate vel obscuritate facientium vel tolluntur altissime vel humillime deprimuntur,very deeply, Plin. Ep. 6, 24, 1. —
non est ausus elate et ample loqui, cum humiliter demisseque sentiret,Cic. Tusc. 5, 9, 24:
aut servit humiliter, aut superbe dominatur,Liv. 24, 25, 8:
servire alicui,id. 45, 32, 5:
audacter territas, humiliter placas,Auct. Her. 4, 20, 28:
animose paupertatem ferre, humiliter infamiam,Sen. Ep. 120 med.