ī^cĭo — Lewis & Short
ī^cĭo and ī^co), īci, ictum (forms in use, only
but īcit,Lucr. 3, 160; Plaut. Mil. 2, 2, 50; pres. icio, Gell. 4, 17, 8; Prisc. 877 P.), 3, v. a. Gr. i)p-, i)/ptomai, to injure; i)/y, a worm; i)/kria, scaffolding; cf. *)/ikaros, e)n-iph/, to strike, hit, smite, stab, sting (cf.: ferio, percutio, verbero, pulso).
exim corpus propellit et icit,Lucr. 3, 160:
unde icimur ictu,id. 4, 1050:
femur,Plaut. Truc. 2, 7, 42:
caput telis (musca),Cat. 116, 4: vidulum fuscinā, Plaut. Fragm. ap. Non. 124, 1:
cum Ptolemaeus in proelio telo venenato ictus esset,Cic. Div. 2, 66, 135; cf.:
lapide ictus,Caes. B. C. 3, 22, 2:
ibi in turba ictus Remus, cecidit,Liv. 1, 7, 2:
velut ictus ab Hercule Cacus,Juv. 5, 125.—
cum Summanus e caelo ictus esset,Cic. Div. 1, 10, 16:
ictae limen domus,Ov. Tr. 5, 4, 34:
fulmine laurus sola non icitur,Plin. 15, 30, 40, § 134; cf.:
fulmen lauri fruticem non icit,id. 2, 55, 56, § 146;
so in a figure, of a thunderbolt: ut vos iisdem ignibus circumsaepti me primum ictum pro vobis et fumantem videretis,Cic. Har. Resp. 21, 45; cf.: exin candida se radiis dedit icta foras lux (i. e. Aurora), struck with rays, irradiated, Enn. ap. Cic. Div. 1, 48, 107 (Ann. v. 93 Vahl.).—
hei, colaphum icit,Plaut. Pers. 5, 2, 65.—
foedus, quod meo sanguine in pactione provinciarum iceras, frangere noluisti,Cic. Pis. 12, 28:
cum Gaditanis foedus icisse dicitur,id. Balb. 15, 34; Cael. ap. Prisc. p. 886 P.:
orsi a foedere quod nobiscum icerant,Tac. 12, 62—
novā re consules icti,disturbed, Liv. 27, 9, 8; cf. id. 34, 17, 5:
conscientiā ictus,id. 33, 28, 1:
metu icta,id. 1, 16 et saep.:
haud secus quam pestifero sidere icti pavebant,panic - stricken, id. 8, 9, 12:
domestico vulnere ictus,by family affliction, Tac. Agr. 29:
si existunt, qui magnitudinem multum ultra se positam non icturi appetant,reach, attain, Sen. Const. Sap. 3 med.—
saltat Milonius, ut semel icto Accessit fervor capiti numerusque lucernis,i. e. smitten with wine, tipsy, Hor. S. 2, 1, 25.