ignĭcŭlus — Lewis & Short
ignĭcŭlus, i, m.dim.ignis,
onyx Indica igniculos habet,Plin. 37, 6, 24, § 90; 37, 7, 25, § 93.—
quo tolerabilius feramus igniculum desiderii tui,i. e. vehemence, Cic. Fam. 15, 20, 2: (natura) parvulos nobis dedit igniculos, quos celeriter malis moribus opinionibusque depravatis sic restinguimus, ut nusquam naturae lumen appareat, sparks (= scintillas), Cic. Tusc. 3, 1, 2; cf. id. Leg. 1, 12, 33:
quasi virtutum igniculi et semina,id. Fin. 5, 7, 18:
nonnullos interdum jacit igniculos viriles,id. Att. 15, 26, 2:
ingenii igniculos ostendere,Quint. 6 praef. § 7.