ĭmĭtātor — Lewis & Short
ĭmĭtātor, ōris, m.id.,
permulti imitatores principum exsistunt,Cic. Leg. 3, 14, 31:
Thucydidis,Quint. 10, 1, 74:
Atticorum,id. ib. 115;
12, 10, 14: veterum facinorum,Cic. Vatin. 9, 22:
Brutus erat stulti sapiens imitator,Ov. F. 2, 717:
fulminis,id. M. 14, 618.—
natura fingit homines et creat imitatores et narratores facetos,Cic. de Or. 2, 54, 219:
nec desilies imitator in artum,Hor. A. P. 134:
o imitatores, servum pecus,id. Ep. 1, 19, 19.