impendĕo — Lewis & Short
impendĕo (inp-), ēre, v. n. and (anteclass.)
arbor in aedes illius impendet,Dig. 43, 26, 1:
ut (gladius) impenderet illius beati cervicibus,Cic. Tusc. 5, 21, 62:
poëtae impendere apud inferos saxum Tantalo faciunt,id. ib. 4, 16, 35; id. Fin. 1, 18, 60; cf. Lucr. 3, 980: nucem impendere super tegulas, Plaut. Fragm. ap. Macr. S. 2, 14; Lucr. 6, 564; cf.:
impendentium montium altitudines,Cic. N. D. 2, 39, 98.—
nec, mare quae impendent, vesco sale saxa peresa, etc.,Lucr. 1, 326.—
tantae in te impendent ruinae,Plaut. Ep. 1, 1, 77:
licet undique omnes in me terrores impendeant,Cic. Rosc. Am. 11, 31.—
nunc jam alia cura impendet pectori,Plaut. Ep. 1, 2, 32:
omnibus semper aliqui talis terror impendet,Cic. Tusc. 4, 16, 35:
poenas impendere iis, a quibus, etc.,id. Rep. 3, 11 fin.:
quid sibi impenderet, coepit suspicari,id. Clu. 24, 66.—
nimborum nocte coortā Inpendent atrae formidinis ora superne,Lucr. 4, 174; 6, 254:
quae vero aderant jam et impendebant, quonam modo ea depellere potuissetis?Cic. Mil. 28, 76; cf.:
ut ea, quae partim jam assunt, partim impendent moderate feramus,id. Fam. 4, 14, 1:
dum impendere Parthi videbantur,id. Att. 6, 6, 3: tanta malorum impendet *)ilia/s, id. ib. 8, 11, 3:
belli magni timor impendet,id. Fam. 2, 11, 1; cf.:
ille quidem semper impendebit timor, ne, etc.,id. Rep. 2, 28:
Ea contentio quae impendet,id. Att. 2, 22, 3:
vento impendente,Verg. G. 1, 365:
pluviā,id. ib. 4, 191:
magnum bellum impendet a Parthis,Cic. Att. 6, 2, 6; cf. Cic. Verr. 2, 5, 60, § 157; id. Prov. Cons. 17, 42:
impendentia ex ruinis et commutatione status publici pericula,Vell. 2, 35, 3.—
quae res me impendet, Lucil. ap. Fest. s. v. me, p. 16 Müll.: tanta te impendent mala,Ter. Phorm. 1, 4, 2.!*? Part. pass.: impensus, a, um; poet. for impendens:
tempestas atque tenebrae coperiunt maria ac terras inpensa superne,Lucr. 6, 491 Munro ad loc.; cf.:
impensum ferrum,Sen. Herc. Oet. 1592.