impŏtentĭa — Lewis & Short
impŏtentĭa (inp-), ae, f.impotens. *
impotentia quaedam animi a temperantia et moderatione plurimum dissidens,Cic. Tusc. 4, 15, 34; Poet. ap. Cic. Tusc. 4, 16, 35: impotentia commotus animi, Sisenn. ap. Non. 527, 14:
numquam potentia sua ad impotentiam usus,Vell. 2, 29:
impotentiae exprobratio,Quint. 6, 2, 16:
muliebris,Liv. 34, 2, 2; Tac. A. 1, 4; 12, 57:
veteranorum,id. ib. 14, 31:
nullius astri Gregem aestuosa torret impotentia,fiery violence, Hor. Epod. 16, 62.