imprūdentĭa — Lewis & Short
imprūdentĭa (inpr-), ae, f.imprudens,
I want of foresight or of knowledge, inconsiderateness, imprudence, ignorance, inadvertence:
tantusque ab imprudentia eventus utraque castra tenuit pavor,Liv. 4, 39, 6:
quo modo prudentia esset, nisi foret contra imprudentia?Gell. 6, 1, 4:
propter imprudentiam, ut ignosceretur, petiverunt ... ignoscere imprudentiae dixit, etc.,Caes. B. G. 4, 27, 4 sq.; 5, 3, 6; 7, 29, 4; id. B. C. 3, 112, 3; cf. Ter. Eun. prol. 27:
imprudentia est, cum scisse aliquid is, qui arguitur, negatur,Cic. Inv. 2, 31, 95; 1, 27, 41:
locorum,Petr. 79:
qui perperam judicassent, quod saepe per imprudentiam fit,Cic. Verr. 2, 2, 23, § 57:
inculcamus per imprudentiam saepe etiam minus usitatos (versus in oratione), sed tamen versus,id. Or. 56, 189:
in quo ne per imprudentiam quidem errare potest, etc.,id. Fam. 3, 10, 9; cf. Quint. 1, 5, 53:
imprudentia teli emissi brevius propriis verbis exponi non potuit,aimlessness, want of purpose, Cic. de Or. 3, 39, 158.